VMware Workstation’da ağ yapılandırması çoğu zaman NAT veya Bridged ile başlar. Ancak izole test ortamı kurmak istediğinizde bu modlar yetersiz kalır. Çünkü bu ağ türleri sanal makinelerinizi fiziksel ağa bağlar. Ayrıca internete de bağlar. İşte tam bu noktada özel bir yapı olan LAN Segment devreye girer.
Bu yapı, sanal makineleriniz için tamamen kapalı bir ortam oluşturur. Ayrıca segment yalnızca sizin tanımladığınız VM’ler arasında veri akışına izin verir. Dolayısıyla dış dünyadan gelen istenmeyen trafiği engellersiniz. Üstelik host makinenizin fiziksel ağ kartı bu izolasyondan etkilenmez.
2026 itibarıyla Broadcom, Workstation Pro 25H2’de ağ simülasyonunu genişletti. Artık VM bazında bant genişliği, gecikme ve paket kaybı ayarlarını yapabiliyorsunuz. Bu ayarları doğrudan adaptör seviyesinde uygularsınız. Bu yenilikler izole lab ortamını gerçek koşullara yaklaştırıyor.
Bu rehberde sıfırdan bir LAN Segment oluşturmayı öğreneceksiniz. Ayrıca DHCP eksikliğini nasıl çözeceğinizi keşfedeceksiniz. pfSense ile internete nasıl çıkacağınızı göreceksiniz. Wireshark ile trafiği nasıl izleyeceğinizi öğreneceksiniz. Son olarak 25H2’nin WAN emülasyonu yeniliklerine bakacağız.

LAN Segment Nedir? VMware Workstation’da Sanal Ağ Bölümlemenin Temeli
Teknik Tanımı ve Çalışma Mantığı
Teknik olarak bu yapı, Workstation içinde özel bir broadcast domain sunar. Siz bir isim verdiğinizde arka planda benzersiz bir segment kimliği oluşur. Ardından bu kimliğe bağlı VM’ler aynı Layer 2 anahtarında birleşir.
Dolayısıyla tüm unicast, multicast ve broadcast trafiği segment içinde kalır. Ayrıca host işletim sisteminiz bu ağa sanal adaptör eklemez. Yani ana makineniz segmentin parçası olmaz. Bu detay izolasyon seviyesini yükseltir.
Öte yandan VMware bu segmente otomatik DHCP servisi bağlamaz. Bu nedenle sanal makineleriniz varsayılan olarak APIPA bloğundan adres alır. Siz statik IP atamadıkça bu durum sürer. Bu yüzden IP planlamasını baştan doğru yapmalısınız.
- Yalıtılmış broadcast domain: Trafik yalnızca segment üyeleri arasında akar.
- Host adaptörü oluşturmaz: Ana makine izole ağa dahil olmaz.
- DHCP servisi yoktur: IP adreslemesini siz yönetirsiniz.
- Yerel VM kısıtı: Uzak veya paylaşımlı VM’ler bu segmente katılamaz.
LAN Segment’i Diğer VMware Ağ Türlerinden Ayıran 3 Kritik Fark
Bridged modda sanal makineniz fiziksel ağda ayrı cihaz gibi görünür. Router’dan doğrudan IP alır. Yerel ağdaki tüm cihazlarla konuşabilir. Oysa LAN Segment içinde dış görünürlük yoktur. Kısacası trafik fiziksel kartınıza ulaşmaz.
NAT modunda VM’ler internete çıkmak için host’un IP adresini paylaşır. Bu yapı VMnet8 üzerinde otomatik DHCP sunucusu barındırır. Buna karşın izole segmentte NAT çevirisi yoktur. Otomatik adres dağıtımı da yoktur. Özetle her şeyi elle yapılandırırsınız.
| Özellik | Bridged (VMnet0) | NAT (VMnet8) | Host-Only (VMnet1) | LAN Segment |
|---|---|---|---|---|
| Fiziksel ağa erişim | Var | Dolaylı (NAT) | Yok | Yok |
| İnternet erişimi | Var | Var | Yok | Yok |
| DHCP sunucusu | Fiziksel ağdan | VMware sağlar | VMware sağlar | Yok |
| Host adaptörü | Var | Var | Var | Yok |
| İzolasyon seviyesi | Düşük | Orta | Yüksek | En yüksek |
Host-Only ağı VMnet1 üzerinde çalışır. Host ile VM’ler arasında kapalı devre kurar. Ancak host adaptörü burada mevcuttur. İzole segmentte host adaptörü dahi oluşmaz. Dolayısıyla tam yalıtım istiyorsanız doğru adres burasıdır.
LAN Segment Hangi Senaryolarda Tercih Edilmelidir?
Bu yapı çok katmanlı uygulama testleri için idealdir. Örneğin web, uygulama ve veritabanı VM’lerini aynı segmente alabilirsiniz. Böylece dış dünyadan kopuk bir istemci-sunucu ortamı kurarsınız.
Ayrıca siber güvenlik laboratuvarları için vazgeçilmezdir. Kötü amaçlı yazılım analizinde örneklerin dışarı sızmasını engellersiniz. FlareVM, REMnux ve INetSim’i aynı segmentte birleştirirsiniz. Böylece güvenli bir dinamik analiz ortamı elde edersiniz.
Son olarak ağ performansı ölçümü ve WAN emülasyonu için idealdir. 25H2’nin VM bazlı gecikme ve paket kaybı ayarlarıyla gerçekçi koşullar simüle edersiniz. Tüm bu senaryolar izolasyonun kritik olduğu durumlarda bu yapıyı öne çıkarır.
- Active Directory lab ağı: Domain controller, istemci ve sunucu VM’lerini izole edin.
- Malware analiz ortamı: Zararlı yazılımın dışarı sızmasını önleyin.
- Çok katmanlı uygulama testi: Web, app ve DB katmanlarını aynı segmentte çalıştırın.
- Ağ performansı ölçümü: Gecikme ve paket kaybını kontrollü koşullarda test edin.
- Sızma testi laboratuvarı: Saldırgan ve hedef VM’leri güvenli bir ağda buluşturun.
VMware Workstation’da LAN Segment Oluşturma: Adım Adım Kurulum
Bir LAN Segment oluşturmak için önce VM ayarlarına girin. Ardından ağ adaptörü bölümünden yeni segment tanımlarsınız. Süreç oldukça basit olduğundan birkaç dakika içinde tamamlayabilirsiniz.
Aşağıdaki adımlar Workstation 17 Pro arayüzüne göredir. Fakat 25H2 & 26H1 ve sonraki sürümlerde menü yerleşimi büyük ölçüde aynı kalır. Yalnızca küçük kozmetik farklar görürsünüz.
Ağ ayarlarına geçmeden önce yeni virtual machine (sanal makine) oluşturma adımlarını tamamlayın. Donanım seçimini baştan doğru yapın.
Yeni LAN Segment Ekleme ve Adlandırma
Öncelikle Workstation Pro‘yu açın ve hedef sanal makineyi seçin. Ardından VM > Settings yolunu izleyin. Açılan pencerede Hardware sekmesine geçin.
Şimdi sol listeden Network Adapter öğesine tıklayın. Sağ tarafta bağlantı türlerini görürsünüz. Bu listeden LAN Segment seçeneğini işaretleyin.
Hemen altındaki bu düğmeye tıkladığınızda segment yönetim penceresi açılır. Buradan Add düğmesine basarak yeni bir segment oluşturursunuz.
Sanal Ağ Arayüzünün Yapılandırılması
Adım 1
İlk olarak Client1 sanal makinesini açın. Ardından Network Adapter seçeneğine tıklayın. Virtual Machine Settings penceresinde LAN Segment seçeneğini işaretleyin.

Adım 2
Seçeneği işaretledikten sonra LAN Segments… düğmesine tıklayın. Böylece segment yönetim penceresini açarsınız. Karşınıza global ayar ekranı gelir.

Adım 3
Global ayar penceresinde Add düğmesine basın. Bu işlem yeni bir segment grubu oluşturur. Ardından grubu yeniden adlandırırsınız.

Adım 4
Add düğmesine tıkladığınız anda Segment1 grubu oluşur. Ardından grubun adını değiştirmek için Rename düğmesine tıklayın. Yeni yerel ağın adını Local olarak belirleyin.
Sonra OK düğmesine tıklayarak pencereyi kapatın. Böylece segment adı kalıcı hale gelir.

Adım 5
Bu kez açılır menüden Local grubunu görürsünüz. Dolayısıyla yeni segment seçime hazırdır. Listede diğer seçenekler de görünür kalır.

Adım 6
Local’i seçin ve OK düğmesine tıklayın. Bu işlem adaptörü segmente bağlar. VMware ayarları anında kaydeder.

Adım 7
Aşağıdaki görüntüde Client1 sanal makine Local üyesidir. İkinci VM için yeni segment oluşturmanıza gerek yoktur. Sadece adaptör ayarlarından Local’i seçmeniz yeterlidir.

PROD-WEB, PROD-DB gibi. Böylece hangi VM’in hangi ağda olduğunu tek bakışta anlarsınız.Sanal Makine Ağ Adaptörünü LAN Segment’e Bağlama
İkinci sanal makineyi aynı segmente bağlamak için tekrar ayarlara girin. Bu işlem için yeni bir segment oluşturmanıza gerek yoktur. Yalnızca doğru segmenti seçmeniz yeterlidir.
Aşağıdaki adımlar, APIPA ataması ve ping testleriyle segment bağlantısını doğrular. Her adımı sırayla uygulayın.
Adım 1
Öncelikle Client1 ve Client2 sanal makinelerini çalıştırın. Client1’in APIPA’dan aldığı IP adresini görüntüden inceleyin. Bu adres genelde 169.254.x.x aralığındadır.

Adım 2
Ardından Client2 sanal makinenin aldığı IP adresini kontrol edin. Her iki VM farklı APIPA adresi alır. Bu durum DHCP sunucusunun olmadığını kanıtlar.

Adım 3
Aynı gruba üye sanal makineler kendi arasında haberleşir. Şimdi Client1 sanal makineden Client2’ye ping atın. Ping başarısız olursa Windows Güvenlik Duvarı’nı kapatın.

Adım 4
Aynı şekilde Client2 sanal makineden Client1’e ping atın. Böylece çift yönlü bağlantıyı doğrularsınız. Başarılı yanıtlar segmentin çalıştığını gösterir.

Adım 5
Bu yapıda sanal makineler fiziksel ağa kesinlikle erişemez. Client1’den 192.168.1.0/24 fiziksel ağınıza ping atın. Sonucu doğrulayarak izolasyonu teyit edin.

Adım 6
Son olarak Client2 sanal makineden fiziksel ağınıza ping atın. Dolayısıyla yanıt alamazsınız. İzolasyonun tam olduğunu bu şekilde görürsünüz.

Bağlantıyı doğrulamak için VM içinde ipconfig veya ip addr komutunu çalıştırın. Eğer VM otomatik IP almaya çalışıyorsa 169.254.x.x aralığında bir adres görürsünüz. Bu, DHCP sunucusunun olmadığını ve APIPA’nın devreye girdiğini gösterir.
- Windows:
ipconfig /allçıktısında Autoconfiguration IPv4 Address satırını kontrol edin. - Linux:
ip addr showkomutuyla arayüz durumunu inceleyin. - Bağlantı durumu: Adaptörün Connected ve Connect at power on seçeneklerini işaretleyin.
Çoklu Adaptör ile Aynı VM’i İki Farklı Segment’e Dahil Etme
Bazı senaryolarda bir VM’in iki ayrı ağda bulunması gerekir. Örneğin bir yönlendirici VM, hem WAN hem de LAN tarafında yer alır. Bunun için VM’e ikinci bir ağ adaptörü eklersiniz.
VM ayarlarında Add düğmesine tıklayıp Network Adapter seçin. Yeni adaptör için farklı bir segment belirleyin. Böylece VM çift ağlı (dual-homed) hale gelir.
- İlk adaptörü
WAN-SEGMENTolarak yapılandırın. - İkinci adaptörü
LAN-SEGMENTolarak tanımlayın. - Her adaptöre farklı bir IP alt ağı atayın.
- Yönlendirme tablosunu kontrol ederek iki ağ arasında paket akışını doğrulayın.
Bu mimari, pfSense veya vyOS gibi yönlendirici VM’ler için temel oluşturur. İlerleyen bölümlerde bu yapıyı internete çıkış için nasıl kullanacağınızı göreceksiniz.
LAN Segment Silme, Yeniden Adlandırma ve Dikkat Edilmesi Gerekenler
Bir segmenti silmek veya yeniden adlandırmak için aynı LAN Segments penceresini kullanırsınız. Silme işlemi, o segmente bağlı tüm sanal adaptörlerin bağlantısını keser. Dolayısıyla işlem öncesinde hangi VM’lerin etkileneceğini not edin.
Yeniden adlandırma mevcut bağlantıları bozmaz. Ancak VMX dosyasındaki segment kimliği değişmez. Sistem yalnızca görünen ismi günceller. Bu nedenle otomasyon betiklerinizde isim yerine kimliği kullanın. Bu yöntem daha güvenlidir.
Silme sonrası bağlantısı kopan adaptörleri elle yeniden yapılandırmanız gerekir. VMware sizi otomatik olarak başka bir ağa taşımaz. Bu yüzden kritik lab ortamlarında segment silmeden önce snapshot almanızı öneririm.
LAN Segment’te IP Yapılandırması: DHCP Sorunu, APIPA ve Sabit IP Çözümü
Bu yapının en çok kafa karıştıran yanı IP dağıtımıdır. VMware, NAT ve Host-Only ağlarında otomatik DHCP sunucusu çalıştırır. Ancak izole segmentte böyle bir hizmet yoktur. Bu nedenle IP adreslerini siz yönetmelisiniz.
Eğer hiçbir yapılandırma yapmazsanız VM’ler APIPA bloğundan adres alır. Bu aralık 169.254.0.0/16 bloğudur. Windows ve Linux DHCP bulamadığında bu bloğa düşer.
Neden DHCP Sunucusu Yok? APIPA (169.254.0.0/16) Davranışı
APIPA, DHCP sunucusu bulunamadığında devreye giren bir yedek mekanizmadır. İşletim sistemi rastgele bir adres seçer ve çakışma olup olmadığını kontrol eder. Fakat çakışma yoksa bu adresi kullanmaya başlar.
Ancak bu yöntem güvenilir değildir. Her VM farklı bir 169.254.x.x adresi alabilir. Ayrıca sistem varsayılan ağ geçidi bilgisi atamaz. Dolayısıyla VM’ler birbirini görse bile internete çıkamaz.
APIPA adresleriyle çalışmak özellikle çok VM’li lablarda kaosa yol açar. Ping testleri tutarsız sonuç verir. Bu nedenle kalıcı bir çözüm için statik IP veya kendi DHCP sunucunuzu devreye almalısınız.
Statik IP Adresi Verme: Windows ve Linux için Adım Adım
Statik IP atamak, küçük lablar için en hızlı çözümdür. Her VM’e sabit bir adres verirsiniz. Böylece adresler asla değişmez ve testleriniz tutarlı olur.
Windows için: Ağ bağlantıları penceresini açın. Adaptöre sağ tıklayıp Properties seçin. Internet Protocol Version 4 (TCP/IPv4) öğesini seçin.
- IP adresi:
192.168.10.10 - Alt ağ maskesi:
255.255.255.0 - Varsayılan ağ geçidi: Boş bırakın (izole ağda gateway yoktur).
Linux için: nmcli veya nmtui aracını kullanın. Örneğin nmcli con mod komutuyla adresi atarsınız. Ardından nmcli con up ile bağlantıyı yenilersiniz.
Aşağıdaki görselli adımlar, manuel IP atama sürecini ekran görüntüleriyle pekiştirir. Client1 ve Client2 makinelerine aynı alt ağdan farklı adresler verirsiniz.
Adım 1
Client1 sanal makineye manuel IP atamak için Ağ ve Paylaşım Merkezi’ni açın. Ardından Ethernet bağdaştırıcısına tıklayın. Burada Client1’e 192.168.10.10/24 adresini atayın.

Adım 2
Şimdi Client2 sanal makineye aynı alt ağdan bir adres verin. Yani Client2’nin IP adresi 192.168.10.20 olsun. Bu adresler arasında çakışma olmadığından emin olun.

Adım 3
Manuel IP atadıktan sonra ağ bağlantısını test edin. Client1’den Client2’ye ping atın. Bu esnada başarılı yanıtlar yapılandırmanın doğru olduğunu gösterir.

Son olarak özel ağlarla daha gelişmiş topolojiler oluşturabilirsiniz. Böylece kendinizi geliştirir ve sınarsınız. Her yeni senaryo yeni bir öğrenme fırsatı sunar.
- Her VM’e farklı bir IP verin (ör.
.10,.20,.30). - Alt ağ maskesini tüm VM’lerde aynı tutun.
- Gateway alanını boş bırakın; izole segmentte yönlendirici yoktur.
- DNS sunucusu gerekiyorsa ayrı bir VM’i DNS rolüyle yapılandırın.
LAN Segment Üzerinde DHCP Sunucusu Kurma (Windows Server / Linux)
VM sayısı arttıkça statik IP yönetimi zorlaşır. Bu durumda segment içinde bir DHCP sunucusu çalıştırmak daha mantıklıdır. Windows Server veya Linux tabanlı bir VM’i DHCP rolüyle yapılandırabilirsiniz.
Windows Server için: Sunucu Yöneticisi’nden DHCP Server rolünü ekleyin. Kurulum sonrası yeni bir kapsam (scope) oluşturun. Örneğin 192.168.50.0/24 ağı için 192.168.50.100 – 192.168.50.200 aralığını tanımlayın.
Linux için: isc-dhcp-server veya dnsmasq paketini kullanabilirsiniz. /etc/dhcp/dhcpd.conf dosyasına subnet tanımını ekleyin ve ardından servisi başlatın.
- DHCP sunucusu VM’ine statik bir IP verin (ör.
192.168.50.2). - Kapsam aralığını ve alt ağ maskesini tanımlayın.
- Varsayılan ağ geçidi olarak DHCP sunucusunun kendisini gösterin (gerekmiyorsa boş bırakın).
- Diğer VM’leri otomatik IP alacak şekilde yapılandırın.
Bu yapı, özellikle Active Directory laboratuvarlarında hayat kurtarır. İstemci VM’leri otomatik olarak IP alır ve domain’e katılabilir. Ayrıca DNS entegrasyonu sayesinde isim çözümlemesi de sorunsuz çalışır.
IP Çakışması ve ARP Sorunlarını Tespit Etme
İzole segmentte IP çakışması yaşanırsa iki VM aynı adresi kullanmaya çalışır. Bu durumda ağ trafiği karışır. Bağlantı kopmaları yaşarsınız. Bu durumda sorunu tespit etmek için ARP tablosunu inceleyin.
arp -akomutuyla ARP önbelleğini listeleyin.- Aynı MAC adresine işaret eden iki farklı IP olup olmadığını kontrol edin.
pingtestinde Destination host unreachable hatası alıyorsanız alt ağ maskesini doğrulayın.- Wireshark ile ARP isteklerini izleyerek çakışan adresi tespit edin.
MAC adresi çakışması da benzer sorunlara yol açar. Klonlanmış VM’ler bazen aynı MAC adresiyle açılabilir. Bu durumda VM ayarlarından MAC adresini yeniden üretmeniz gerekir.
LAN Segment vs Host-Only vs NAT vs Bridged: Hangisi Ne Zaman Kullanılmalı?
Dört ağ türü de farklı ihtiyaçlara cevap verir. Yanlış seçim, ya gereksiz izolasyon ya da istenmeyen dış erişim anlamına gelir. Aşağıdaki karşılaştırma, doğru kararı vermenize yardımcı olacaktır.
| Kriter | Bridged | NAT | Host-Only | LAN Segment |
|---|---|---|---|---|
| Kapsam | Fiziksel ağ | Host + dış ağ | Host + VM’ler | Yalnızca VM’ler |
| İzolasyon | Düşük | Orta | Yüksek | En yüksek |
| İnternet | Doğrudan | NAT üzerinden | Yok | Yok |
| DHCP | Fiziksel ağdan | VMware sağlar | VMware sağlar | Yok |
| Host adaptörü | Var | Var | Var | Yok |
| Kullanım amacı | Üretim benzeri test | Günlük kullanım | Host-VM testi | Tam izolasyon |
Kapsam, İzolasyon ve İnternet Erişimi Matrisi
Bridged mod, VM’inizi fiziksel ağa doğrudan bağlar. Bu sayede ağdaki diğer bilgisayarlar VM’inizi görür. Ancak bu durum izolasyon gereken senaryolar için uygun değildir.
NAT modu, VM’lerin internete çıkmasını sağlarken dışarıdan gelen bağlantıları engeller. Günlük geliştirme işleri için pratiktir. Fakat tam izolasyon istiyorsanız yeterli değildir.
Host-Only ağı, host ile VM’ler arasında kapalı bir devre kurar. İnternet erişimi yoktur. Ancak host adaptörü mevcut olduğu için host makinesi bu ağa dahil olur.
LAN Segment ise host adaptörü dahi oluşturmaz. Yalnızca VM’ler arasında bir ağ kurar. Bu nedenle en yüksek izolasyon seviyesini sunar.
LAN Segment ile Özel VMnet (VMnet2/VMnet3) Arasındaki Fark
Özel VMnet ağlarını Virtual Network Editor (Ağ Editörü) üzerinden tanımlarsınız. Her biri kendi subnet’ine ve DHCP ayarlarına sahiptir. Ayrıca host adaptörü oluşturma seçeneği sunar.
LAN Segment ise daha hafif bir yapıdır. Virtual Network Editor’de ayrı VMnet tanımı gerektirmez. Segment kimliğini doğrudan VMX dosyasında saklarsınız. Bu sayede onlarca farklı izole ağ oluşturursunuz.
- VMnet2/VMnet3: Kalıcı subnet, DHCP ve host adaptörü seçenekleri sunar.
- LAN Segment: Geçici veya kalıcı izole ağlar için idealdir; host adaptörü oluşturmaz.
- Esneklik: Segmentleri daha hızlı oluşturabilir veya silebilirsiniz.
- Kullanım: Çok sayıda farklı izole lab gerekiyorsa segment daha pratiktir.
LAN Segment ile VLAN Arasındaki Fark: Layer 2 İzolasyonu ve Etiketleme
VLAN, fiziksel anahtar üzerinde mantıksal ağ bölümlemesi yapar. Ethernet çerçevelerine VLAN etiketi ekler. Böylece aynı fiziksel altyapıda birden fazla yayın alanı oluşturur.
LAN Segment ise VMware içinde tamamen yazılımsal bir izolasyon sunar. VLAN etiketi kullanmaz. Her segment ayrı bir sanal anahtar gibi davranır. Dolayısıyla fiziksel anahtar konfigürasyonu gerektirmez.
Gerçek VLAN deneyimi için Virtual Network Editor’de VLAN etiketleme yapılandırabilirsiniz. Ancak izole bir lab için segment çok daha basit ve etkilidir.
LAN Segment’e İnternet Erişimi Kazandırma: pfSense/vyOS Yönlendirici VM Modeli
İzole segmentin en büyük kısıtı internet erişiminin olmamasıdır. Ancak bazı lab senaryolarında VM’lerin güncelleme alması veya dış kaynaklara erişmesi gerekir. Bu durumda bir yönlendirici VM devreye girer.
pfSense veya vyOS gibi bir yönlendirici işletim sistemini VM olarak kurarsınız. Bu VM’in iki ağ adaptörü olur: biri WAN (NAT veya Bridged), diğeri LAN (izole segment). Böylece segmentteki VM’ler yönlendirici üzerinden internete çıkar.
Dual-Homed Yönlendirici VM Mimarisi (WAN + LAN Segment)
Dual-homed VM, iki farklı ağa bağlı iki adaptöre sahiptir. Bir adaptör dış dünyaya (WAN), diğeri izole segmente (LAN) bakar. Yönlendirici VM, bu iki ağ arasında paket yönlendirme yapar.
Bu mimaride WAN tarafını NAT olarak yapılandırmak en pratik yöntemdir. Çünkü NAT, host’un internet bağlantısını paylaşır. LAN tarafı ise izole segmenttir.
- WAN adaptörü: NAT (VMnet8) veya Bridged (VMnet0).
- LAN adaptörü: İzole LAN Segment.
- Yönlendirici: pfSense, vyOS, OPNsense veya Linux tabanlı router.
Bu yapı sayesinde segmentteki VM’ler internete çıkar. Dış dünyadan gelen istenmeyen trafiği yine engellersiniz. Yönlendirici VM, güvenlik duvarı kurallarıyla trafiği filtreler.
pfSense Kurulumu ve Arayüz Ataması
pfSense ISO’sunu indirip yeni bir VM oluşturun. VM’e iki adet ağ adaptörü ekleyin. İlk adaptörü NAT, ikinci adaptörü izole segment olarak yapılandırın.
Kurulum sırasında pfSense sizden WAN ve LAN arayüzlerini atamanızı ister. em0 genellikle WAN, em1 ise LAN olur. Ancak siz yine de MAC adreslerini kontrol ederek doğru atama yapın.
- pfSense kurulumunu başlatın ve disk kurulumunu tamamlayın.
- Arayüz atama ekranında WAN için NAT adaptörünü seçin.
- LAN için segment adaptörünü seçin.
- LAN IP adresini
192.168.50.1/24olarak belirleyin. - DHCP sunucusunu LAN arayüzünde etkinleştirin.
Kurulum sonrası web arayüzüne LAN tarafından erişebilirsiniz. WAN tarafından erişim varsayılan olarak kapalıdır. Bu, güvenlik açısından doğru bir varsayılandır.
NAT ve Statik Yol Yapılandırması ile İnternet Paylaşımı
pfSense varsayılan olarak NAT modunda çalışır. LAN tarafındaki trafiği WAN IP’sine çevirir. Bu sayede segmentteki tüm VM’ler tek bir IP üzerinden internete çıkar.
Eğer NAT kapalıysa veya özel bir yönlendirme gerekiyorsa statik yol tanımlamanız gerekir. Örneğin başka bir alt ağa erişim için Firewall > Routes menüsünü kullanırsınız.
Statik yol tanımı şu şekildedir: hedef ağ, alt ağ maskesi ve ağ geçidi. Örneğin 10.0.0.0/24 ağına erişmek için yönlendiricinin kendi LAN IP’sini gateway olarak gösterirsiniz.
- Services > DHCP Server menüsünden LAN kapsamını düzenleyin.
- Gateway olarak pfSense LAN IP’sini (
192.168.50.1) girin. - DNS sunucusu olarak yine pfSense’i veya harici bir DNS’i gösterin.
- NAT kuralını Firewall > NAT > Outbound altında doğrulayın.
LAN Segment’ler Arası Yönlendirme (Inter-Segment Routing)
Birden fazla izole segmentiniz varsa bunlar arasında yönlendirme yapmak isteyebilirsiniz. Örneğin bir DMZ segmenti ile iç ağ segmenti arasında kontrollü erişim sağlamak gibi.
Bunun için yönlendirici VM’e her segment için ayrı bir adaptör ekleyin. pfSense’te her arayüze bir IP atayın. Ardından güvenlik duvarı kurallarıyla segmentler arası trafiği kontrol edin.
- Yönlendirici VM’e üçüncü bir adaptör ekleyin ve
DMZ-SEGMENTolarak tanımlayın. - pfSense’te bu arayüze
192.168.60.1/24IP’sini atayın. - Her iki segmentteki VM’lerin varsayılan ağ geçidini pfSense’in ilgili arayüz IP’si yapın.
- Güvenlik duvarı kurallarıyla yalnızca izin verdiğiniz trafiğe geçiş hakkı tanıyın.
Bu yapı, çok katmanlı uygulama testleri için gerçekçi bir topoloji sunar. Web katmanı DMZ’de, uygulama ve veritabanı katmanları iç ağda çalışır. Aralarındaki trafik yönlendirici üzerinden geçer.
Paket Analizi ve Trafik İzleme: Wireshark ve Promiscuous Mode
İzole bir segment, paket analizi için son derece güvenli bir ortam sunar. Dışarıdan gelen gürültü olmadığı için yalnızca kendi trafiğinizi incelersiniz. Üstelik Wireshark gibi araçlarla derinlemesine analiz yapabilirsiniz.
Ancak tüm trafiği yakalamak için promiscuous mode gerekir. Bu mod, ağ adaptörünün kendisine ait olmayan çerçeveleri de kabul etmesini sağlar. Yani sanal anahtar seviyesinde izin vermelisiniz.
Promiscuous Mode’un Segment Üzerindeki Etkisi
Promiscuous mode, bir VM’in segmentteki tüm trafiği görmesini sağlar. Normalde adaptör yalnızca kendi MAC adresine gelen çerçeveleri işler. Bu modda broadcast ve unicast trafiğin tamamını yakalarsınız.
VMware Workstation’da promiscuous mode varsayılan olarak kapalıdır. Virtual Network Editor üzerinden etkinleştirmeniz gerekir. Ancak LAN Segment için ayrı bir VMnet tanımı olmadığından bu ayar doğrudan segment seçeneklerinde bulunmaz.
Bunun yerine analiz VM’inizi segmentteki diğer VM’lerle aynı segmente alın. Ardından Wireshark’ı promiscuous modda başlatın. Sanal anahtar, segment içindeki trafiği analiz VM’ine yansıtacaktır.
Wireshark ile LAN Segment Trafiğini Yakalama (BPF Filtreleri)
Wireshark’ı VM içinde çalıştırın ve segment adaptörünü seçin. Yakalamayı başlattıktan sonra BPF filtreleriyle ilgilendiğiniz trafiği daraltabilirsiniz. Bu sayede gereksiz paketleri eleyerek analizi hızlandırırsınız.
Örneğin yalnızca HTTP trafiğini görmek için tcp port 80 filtresini kullanırsınız. ICMP paketleri için icmp filtresi yeterlidir. ARP analizi için arp filtresini uygulayın.
- Wireshark’ı açın ve segment adaptörünü seçin.
- Yakalama filtresine
not arpyazarak ARP gürültüsünü eleyin. - Belirli bir VM’in trafiğini izlemek için
ip.addr == 192.168.50.10filtresini kullanın. - Yakalamayı durdurup Statistics > Protocol Hierarchy ile özet çıkarın.
ARP Tablosu, Broadcast ve Multicast Davranışını İnceleme
İzole segmentte ARP davranışı oldukça nettir. Her VM, aynı segmentteki diğer VM’leri ARP istekleriyle bulur. Broadcast ARP istekleri tüm segment üyelerine ulaşır.
arp -aile ARP önbelleğini görüntüleyin.- Broadcast trafiği izlemek için
ether broadcastfiltresini kullanın. - Multicast trafik için
ip multicastfiltresini uygulayın. - ARP zehirleme testi için iki VM arasındaki ARP yanıtlarını karşılaştırın.
Bu gözlemler, ağ güvenliği eğitimleri için değerli veriler sunar. Örneğin ARP spoofing saldırılarını izole bir segmentte güvenle test edebilirsiniz.
25H2 ve Sonrası: Bant Genişliği, Gecikme ve Paket Kaybı Simülasyonu
VMware Workstation 25H2, ağ simülasyonunda önemli yenilikler getirdi. Artık bant genişliği, gecikme ve paket kaybı ayarlarını VM bazında yapılandırırsınız. Bu ayarları segment seviyesinde değil, doğrudan sanal adaptörde tanımlarsınız.
Bu değişiklik, her VM’in farklı ağ koşullarını simüle etmesine olanak tanır. Örneğin bir VM düşük bant genişliğinde çalışırken diğeri normal hızda kalabilir. Bu esneklik, gerçekçi test senaryoları için çok değerlidir.
VM Bazında Bant Genişliği Sınırlama ve Çift Yönlü Trafik
Bant genişliği sınırlaması için VM ayarlarında Network Adapter > Advanced yolunu izleyin. Burada Bandwidth bölümünü göreceksiniz. Gelen ve giden trafik için ayrı ayrı hız tanımlayabilirsiniz.
Örneğin T1 hattı simülasyonu için 1544 Kbit/s değerini girebilirsiniz. Veya özel bir değer yazarak istediğiniz hızı belirleyebilirsiniz.
- VM’i kapatın ve ayarlarını açın.
- Network Adapter öğesini seçip Advanced düğmesine tıklayın.
- Bandwidth açılır menüsünden bir hız profili seçin veya Custom değer girin.
- Gelen ve giden trafik için ayrı hızlar tanımlayın.
- Ayarları kaydedip VM’i başlatın.
Bu ayar, özellikle WAN emülasyonu ve yavaş ağ koşullarında uygulama davranışını test etmek için idealdir.
Gecikme (Latency) ve Jitter Ayarları ile WAN Emülasyonu
Gecikme ayarı, paketlerin hedefe ulaşma süresini yapay olarak artırır. 25H2’de bu değeri milisaniye cinsinden girebilirsiniz. Özellikle desteklenen aralık 0 ile 2000 ms arasındadır.
Örneğin 200 ms gecikme ayarladığınızda gerçek gecikme 200-210 ms aralığında gerçekleşir. Bu fark, hipervizörün kendi işlem süresinden kaynaklanır.
- Advanced ayarlarında Latency alanını bulun.
- Gelen ve giden trafik için ayrı gecikme değerleri girin.
- Uygulamanızın bu gecikmeye nasıl tepki verdiğini gözlemleyin.
- Jitter ölçümü için Wireshark’ta paketler arası zaman farklarını inceleyin.
Bu özellik, uzak sunucularda çalışan uygulamaların yerel testlerinde büyük kolaylık sağlar. Bu nedenle gerçek WAN koşullarını lab ortamında simüle edebilirsiniz.
Paket Kaybı Simülasyonu ve Gerçekçi Test Senaryoları
Paket kaybı, ağ sorunlarının en yaygın nedenlerinden biridir. 25H2 ile VM bazında kayıp yüzdesi tanımlayabilirsiniz. Varsayılan değer %0’dır.
Örneğin %5 paket kaybı ayarladığınızda her yirmi paketten biri düşer. TCP bu durumda yeniden iletim yaparak bağlantıyı sürdürmeye çalışır. Uygulamanızın bu koşullardaki davranışını test edebilirsiniz.
- Packet Loss (%) alanına istediğiniz yüzdeyi girin.
- Gelen ve giden trafik için ayrı değerler belirleyin.
- VoIP veya video akışı gibi gecikmeye duyarlı uygulamaları test edin.
- Sonuçları Wireshark ile doğrulayın.
LAN Segment Otomasyonu: vmrun, PowerShell ve VMX Dosyası ile Yapılandırma
Çok sayıda VM ve segment yönetiyorsanız manuel yapılandırma zaman kaybettirir. VMware, komut satırı araçlarıyla otomasyon imkanı sunar. vmrun ve VMX dosyası düzenlemesi bu işin temelini oluşturur.
Ayrıca 25H2 ile gelen dictTool yardımcı programı, VMX dosyalarını komut satırından düzenlemenizi sağlar. Bu araç, betik yazmayı kolaylaştırır.
VMX Dosyasında ethernet0.pvnID ve Segment UUID İlişkisi
Her LAN Segment arka planda benzersiz bir kimlik taşır. Bu kimliği VMX dosyasında ethernet0.pvnID parametresinde saklarsınız. pvn kısaltması private virtual network anlamına gelir.
Örneğin VMX dosyasında şu satırı görebilirsiniz: ethernet0.pvnID = "52 4f 4d 45 4f 2d 33 32 2f 31 32 2f 32 30 32 36". Bu değer, segmentin benzersiz kimliğidir.
Aynı segmente bağlı tüm VM’ler aynı pvnID değerini taşır. Segmenti yeniden adlandırsanız bile bu kimlik değişmez. Dolayısıyla otomasyon betiklerinde isim yerine kimliği kullanmak daha güvenilirdir.
ethernet0.pvnID: Segment kimliğini belirtir.ethernet0.connectionType = "pvn": Bağlantı türünü tanımlar.ethernet0.virtualDev = "e1000e": Sanal ağ kartı modelini belirler.ethernet0.addressType = "generated": MAC adresi atama yöntemini gösterir.
vmrun ile VM’i Belirli Bir LAN Segment’te Başlatma
vmrun aracı, VM’leri komut satırından başlatmanıza olanak tanır. Ancak segment ataması doğrudan vmrun parametresi değildir. Bu yüzden segment bağlantısını VMX dosyasında tanımlarsınız.
Ardından vmrun start komutuyla VM’i başlatırsınız. VM, VMX dosyasındaki segment ayarlarıyla açılır.
- VMX dosyasını bir metin düzenleyiciyle açın.
ethernet0.pvnIDsatırını hedef segmentin kimliğiyle güncelleyin.- Dosyayı kaydedin.
vmrun start "C:\VMs\TestVM\TestVM.vmx"komutunu çalıştırın.
vmrun -T ws start "C:\VMs\WebServer\WebServer.vmx" noguiBu yöntem, özellikle CI/CD hatlarında otomatik test ortamları oluştururken işinize yarar.
PowerShell Betikleriyle Toplu LAN Segment Atama
PowerShell ile birden fazla VM’in VMX dosyasını toplu olarak düzenleyebilirsiniz. Bu sayede onlarca VM’i tek seferde aynı segmente bağlarsınız.
Aşağıdaki betik, belirtilen klasördeki tüm VMX dosyalarında ethernet0.pvnID satırını günceller:
$segmentId = "52 4f 4d 45 4f 2d 33 32 2f 31 32 2f 32 30 32 36"
Get-ChildItem -Path "C:\VMs" -Filter *.vmx -Recurse | ForEach-Object {
$content = Get-Content $_.FullName
$content = $content -replace 'ethernet0\.pvnID = ".*"', "ethernet0.pvnID = `"$segmentId`""
$content | Set-Content $_.FullName
}Bu betiği çalıştırmadan önce VM’lerin kapalı olduğundan emin olun. Açık VM’lerde yaptığınız değişiklikleri VM kapanınca sistem üzerine yazar.
pvnID değeri VM’lerinizi bağlantısız bırakabilir. Fakat geri dönmek için yedekleriniz hazır olsun.LAN Segment ile İzole Malware ve Siber Güvenlik Laboratuvarı Kurma
Kötü amaçlı yazılım analizi, dış dünyadan tamamen izole bir ortam gerektirir. LAN Segment bu ihtiyaç için en uygun yapıdır. Zararlı örneklerin ağ üzerinden dışarı sızmasını engellersiniz.
Bu bölümde, FlareVM, REMnux ve INetSim gibi araçları aynı segmentte birleştirmeyi göreceksiniz. Ayrıca Burp Suite proxy ve statik ARP ile trafik yönlendirmeyi inceleyeceğiz.
FlareVM, REMnux ve INetSim’i Aynı Segment’te Birleştirme
FlareVM, Windows tabanlı bir tersine mühendislik ve analiz platformudur. REMnux ise Linux tabanlı bir dağıtımdır. Diğer yandan INetSim ise sahte internet servisleri sunar.
Bu üç VM’i aynı izole segmente alarak eksiksiz bir analiz ortamı kurarsınız. FlareVM örneği çalıştırır, REMnux ağ trafiğini izler, INetSim ise sahte yanıtlar üretir.
- Üç VM’i de aynı
MALWARE-LABsegmentine bağlayın. - Her VM’e
10.10.10.0/24ağından statik IP verin. - REMnux üzerinde Wireshark ve INetSim servislerini başlatın.
- FlareVM’in DNS sunucusunu REMnux/INetSim IP’sine yönlendirin.
- Segmentin dışarıya kapalı olduğunu
ping 8.8.8.8testiyle doğrulayın.
Bu yapı, zararlı yazılımın gerçek internete erişmesini engellerken tüm davranışlarını kayıt altına alır.
Burp Suite Proxy ve Statik ARP ile Trafik Yönlendirme
Web tabanlı zararlı yazılımları analiz ederken trafiği bir proxy üzerinden geçirmek gerekir. Burp Suite, HTTP/HTTPS trafiğini yakalayıp incelemenizi sağlar.
Ancak bazı zararlı yazılımlar proxy ayarlarını yok sayar. Bu durumda statik ARP girişiyle trafiği zorla proxy VM’ine yönlendirebilirsiniz. Hedef VM’in ARP tablosuna sahte bir gateway MAC adresi eklersiniz.
- Proxy VM’inin MAC adresini öğrenin.
- Hedef VM’de
arp -s 10.10.10.1 <proxy-mac>komutunu çalıştırın. - Proxy VM’inde Burp Suite’i transparent proxy modunda başlatın.
- Hedef VM’in varsayılan ağ geçidini proxy IP’si olarak ayarlayın.
- Trafiğin Burp Suite üzerinden aktığını doğrulayın.
Bu teknik, özellikle proxy’den kaçmaya çalışan zararlı yazılımların analizinde etkilidir.
Segment İzolasyonunu Doğrulama ve Dış Sızıntıyı Önleme
Analiz ortamının dışarıya kapalı olduğundan emin olmanız gerekir. Aksi halde zararlı yazılım dışarı sızabilir ve ciddi risk oluşturur.
ping 8.8.8.8komutuyla internet erişimini test edin; yanıt gelmemelidir.tracert 8.8.8.8ile dışarıya giden yol olup olmadığını kontrol edin.- Host makinenizin segmentte görünmediğini doğrulayın.
- Wireshark ile segment dışına çıkan tek bir paket bile olmadığını teyit edin.
- Yönlendirici VM varsa WAN arayüzünün bağlantısını kesin.
LAN Segment Sorun Giderme Karar Ağacı: Ping Çalışmıyor, VM’ler Birbirini Görmüyor
İzole segmentte bağlantı sorunları yaşandığında sistematik ilerlemeniz gerekir. Katman katman kontrol yaparak sorunun kaynağını bulursunuz. Aşağıdaki karar ağacı, en sık karşılaşılan sorunları kapsar.
Katman 1-2-3 Sistematik Kontrol Listesi
Önce fiziksel katmanı kontrol edin. VM’in ağ adaptörü bağlı mı? Segment seçili mi? Ardından veri bağlantı katmanına geçin. MAC adresleri çakışıyor mu? Son olarak ağ katmanında IP yapılandırmasını doğrulayın.
- Katman 1 (Fiziksel): Adaptörün Connected seçeneği işaretli mi?
- Katman 2 (Veri bağlantısı): Tüm VM’ler aynı segment kimliğini mi taşıyor?
- Katman 2: MAC adresi çakışması var mı?
arp -aile kontrol edin. - Katman 3 (Ağ): IP adresleri aynı alt ağda mı?
- Katman 3: Alt ağ maskesi tüm VM’lerde doğru mu?
Bu listeyi sırayla uygulayın. Sorunu bulduğunuz katmanda düzeltmeye odaklanın. Üst katmanlara geçmeden alt katmanı çözmeyin.
MAC Adresi Çakışması, ARP Yanıtı ve Varsayılan Ağ Geçidi Eksikliği
Klonlanmış VM’ler aynı MAC adresiyle açılabilir. Bu durumda ağ trafiği karışır. Bu durumda, VM ayarlarından MAC adresini yeniden üretmeniz gerekir.
ARP yanıtı çakışması da benzer belirtiler gösterir. İki VM aynı IP’ye yanıt veriyorsa bağlantı kararsız hale gelir. İşte bu yüzden, Wireshark ile ARP trafiğini izleyerek çakışan adresi tespit edin.
Varsayılan ağ geçidi eksikliği izole segmentte normaldir. Ancak yönlendirici VM kullanıyorsanız gateway tanımlamalısınız. Gateway yoksa VM’ler yalnızca aynı alt ağdaki cihazlarla konuşur.
- MAC çakışması: VM ayarlarından yeni MAC üretin.
- ARP çakışması: Statik ARP girişlerini temizleyin.
- Gateway eksikliği: Yönlendirici VM varsa gateway IP’sini girin.
- Yönlendirme tablosu:
route printveyaip routeile kontrol edin.
Güvenlik Duvarı ve Host Üzerinde NIC Oluşmaması Durumu
İzole segmentin doğası gereği host işletim sisteminde bir NIC oluşmaz. Bu bir sorun değil, tasarım gereğidir. Host’un segmentte görünmemesi izolasyonu artırır.
Ancak VM içindeki güvenlik duvarı bağlantıyı engelleyebilir. Windows Defender veya Linux iptables kuralları ICMP paketlerini düşürebilir. Test öncesi güvenlik duvarını geçici olarak devre dışı bırakın veya ICMP’ye izin verin.
Ayrıca VM’in ağ profili Public ise sistem ping yanıtlarını engeller. Profili Private veya Domain olarak değiştirin. Bu küçük ayar saatlerce süren sorun giderme çabasını önler.
VMware LAN Segment: Kaynaklar, Belgeler ve İleri Okuma
Bu rehberde anlatılan yapılandırmaların resmi dayanaklarını incelemek isterseniz aşağıdaki kaynaklara göz atabilirsiniz. Broadcom’un güncel dokümantasyonu, 25H2 sürümündeki tüm yenilikleri ayrıntılı biçimde açıklar.
- Broadcom Resmi LAN Segment Dokümantasyonu — DHCP eksikliği ve segment yönetimi konusunda birincil kaynak.
- 25H2 Bant Genişliği, Paket Kaybı ve Gecikme Ayarları — VM bazlı ağ simülasyonunun resmi parametreleri.
- Wireshark Wiki — Ethernet Capture Setup — Promiscuous mode’un neden gerektiğini ve switched Ethernet üzerinde trafik yakalama sınırlarını açıklar.
LAN Segment Hakkında SSS
VMware Workstation’da LAN Segment nedir ve ne işe yarar?
LAN Segment ile Host-only arasındaki fark nedir?
VMware LAN Segment’te IP adresi nasıl atanır?
LAN Segment’te DHCP sunucusu nasıl kurulur?
LAN Segment’te VM’ler birbirini görmüyor, ne yapmalıyım?
LAN Segment’te bant genişliği nasıl sınırlandırılır?
VMware Workstation’da birden fazla LAN Segment nasıl oluşturulur?
LAN Segment silindiğinde ne olur?
Segment özelliği güvenli mi?
LAN Segment ile VLAN arasındaki fark nedir?
VMware Workstation Player’da LAN Segment kullanılabilir mi?
LAN Segment’te IPv6 nasıl yapılandırılır?
Sonuç: LAN Segment’i Doğru Kurgulamak İçin 5 Altın Kural
LAN Segment ağı kurarken acele etmeyin. Her adımı belgeleyin ve test edin. Aşağıdaki beş kural, sağlam bir lab ortamının temelini oluşturur.
- Segment kimliğini sabitleyin: Yeniden adlandırma kimliği değiştirmez; otomasyonda kimliği kullanın.
- IP planını önceden yapın: Statik IP veya DHCP sunucusuyla çakışmaları önleyin.
- İzolasyonu doğrulayın: Ping ve Wireshark testleriyle dış sızıntı olmadığını kanıtlayın.
- Yönlendiriciyi ayrı tutun: İnternet gerekiyorsa pfSense/vyOS VM’ini segment dışında konumlandırın.
- Snapshot alın: Segment silme veya yeniden yapılandırma öncesi geri dönüş noktası oluşturun.
Bu kurallara uyduğunuzda, VMware Workstation üzerinde güvenli bir izole ağ elde edersiniz. Üstelik bu ağ yönetilebilir olur. Artık malware analizinden çok katmanlı uygulama testine kadar her senaryoda bu yapıyı güvenle kullanabilirsiniz.

2 Kişi Deneyimini Paylaştı
Sagolun
Sizde sağolun ne demek, yorumunuz için teşekkürler!