MPEG Nedir? | Tanımı & Formatları!

MPEG, grup tarafından geliştirilen bir ISO grubu ve sıkıştırma standartları ve Dijital Video Dosya Biçimleri ailesidir. Genellikle Windows için Video, Indeo ve QuickTime gibi diğer biçimlerden daha kaliteli bir video standardıdır.

MPEG Nedir?

MPEG Dosyası veya Formatı Nedir?

MPG veya MPGE, birkaç ses ve video parçasını ve hatta altyazı parçalarını içeren temel bir biçimidir. Ses ve görüntünün özelliklerine bağlı olarak, MPG dosyası belirli bir standart içerir.

CD formatları için, en popüler MPEG1 formatları MPEG2, SVCD için VCD ve CVCD’dir.

Bölge

MPG formatı, kullanıldığı coğrafi alana bağlı olduğu için PAL formatı Avrupa’da kullanılırken, NTSC Amerikan formatıdır. Ancak, hem PAL hem de NTSC ile uyumlu olan çok bölgeli cihazlar da vardır.

MPG formatlı bir video 25 FPS ise PAL formatına dönüştürülmelidir. Eğer video 23.976 veya 29.976 FPS ise NTSC formatı kullanılmalıdır.

Yanlış formata dönüştürme, ses/video senkronizasyonunun bozulmasına veya diğer sorunlara neden olabilir.

Dönüştürülen MPG videosu normal bir veri CD’si gibi yazdırılabilir. Ancak bir masaüstü DVD okuyucusunda veya taşınabilir bir aygıtta görüntülenmesi için tabloda listelenen VCD standartlarına göre yakılması gerekir.

Bir VCD‘nin yapısı, genel bir veri CD’sinden çok farklıdır, bu nedenle VCD’leri yazmak için Nero gibi özel programlar kullanılmalıdır.

Sıkıştırma

MPEG algoritmaları, bilgileri kolayca iletilebilen ve sonra sıkıştırması açılabilen küçük paketler halinde sıkıştırır.

MPEG, tüm kareyi depolamak yerine, yalnızca bir kareden diğerine değişiklikleri depolayarak yüksek sıkıştırma sağlar.

Video bilgileri daha sonra DCT (Discrete Cosine Transform/Ayrık Kosinüs Dönüşümü) adı verilen bir teknik kullanılarak kodlanır.

MPEG Özellikleri

MPEG, dönüştürme codec bileşenlerini kullanarak düşük kayıplı sıkıştırma bileşenlerini kullanır.

Düşük kayıplı dönüşüm kodeklerinde, görüntü ve sesten alınan örnekler küçük parçalara bölünür.

Yalnızca bu yeniden yapılandırılmış görüntülerle olan farklar ve tahmini gerçekleştirmek için gerekli olan bazı ekstra bilgiler saklanır.

MPEG, yalnızca bit akışı ve kod çözücünün biçimini normalleştirir. Kodlayıcı herhangi bir anlamda standartlaştırılmamıştır, ancak üyeler için geçerli ikili akışlar üreten VCD, MPEG2: DVD, MPEG3: HDTV (Yüksek Çözünürlüklü Televizyon), MPEG4: DIVX, XVID gibi referans uygulamaları vardır.

MPEG Sıkıştırma Formatları

MPEG1

Ses ve video sıkıştırma için ilk standarttır ve saniyede 30 kare (fps) ile 352×240 çözünürlüğe sahip video sağlar.

Bu, geleneksel VCR videolarının kalitesinden biraz daha düşük bir video kalitesi üretir. Ayrıca katman 3 yani MP3 şarkı dosyası formatını içerir.

MPEG2

Yayın kalitesinde televizyon için ses ve video standardıdır ve ses CD’si kalitesinde 60 fps’de 720×480 ve 1280×720 çözünürlükler sunar.

Bu, NTSC ve hatta HDTV dahil çoğu TV standardı için yeterlidir.

MPEG2 sizin için, uydu TV ve dijital kablo TV sinyalleri için kullanılır ve 2 saatlik bir videoyu birkaç gigabayta sıkıştırabilir.

Bir MPEG2 veri akışının sıkıştırmasının açılması çok fazla bilgisayar kaynağı gerektirmese de, MPEG2 biçimine kodlama işlemesi için önemli ölçüde daha fazla güç gerektirir.

MPEG3

HDTV için tasarlandı, ancak MPG-2 lehine terk edildi.

MPEG4

MPEG1, MPEG2 ve Apple QuickTime teknolojisine dayalı standart grafik ve video sıkıştırma algoritmasıdır.

MPEG4 dosyaları JPEG veya QuickTime dosyalarından daha küçüktür. Bu yüzden video görüntüleri dar bir bant genişliği üzerinden iletmek için tasarlanmıştır ve videoyu metin, grafik ve 2D ve 3D animasyon katmanlarıyla karıştırabilirler.

Multimedya teknolojileri aslında bilişim sistemlerinin evrimi ile paralel bir gelişim gösteriyor. İşlemci gücü arttıkça daha karmaşık video formatları hayatımıza girdi. Net şekilde ifade etmek gerekirse donanım ve yazılım uyumu her zaman belirleyicidir. Geçmişten günümüze bu teknolojik dönüşümü takip etmenizi tavsiye ederim. Bu geniş perspektif dijital dünyayı anlamanızı kolaylaştıracaktır.

MPEG7

Resmi olarak Multimedya İçerik Tanımlama Arayüzü olarak adlandırılan MPEG7, görsel içerik için bir dizi araç sağlar.

MPEG7, jenerik olacak şekilde tasarlanmıştır ve belirli bir kullanım için tasarlanmamıştır.

MPEG21

Bir Rights Expression Language ve Rights Data Dictionary içerir. Sıkıştırma ve kodlama yöntemlerini açıklayan diğer MPEG standartlarının aksine, MPEG21, içeriğin açıklamasını ve ayrıca içeriğe erişim, arama, depolama ve telif hakkı ile ilgili işlemleri tanımlayan bir standard içerir.

Sundukları olanaklar nedeniyle şu anda kullanıcılar tarafından en çok kullanılan üç MPEG dosyası bulunduğunu belirtmek önemlidir.

Genellikle VCD ve CVCD’de video oluşturmak için kullanılan MPEG1’dir. MPEG2 DVD, SVCD, CVD için ve dijital televizyonun parametreleri içinde kullanılır.

DivX ve Xvid formatlarında bulunan videolarda genellikle kullanılan MPEG4 formatını kullanır.

Video Sıkıştırma Standartları Hakkında En Çok Sorulan 6 Soru

Bir video dosyasını VCD veya DVD'ye yazdırmakla normal veri CD'si gibi kopyalamak arasında ne fark var?

Çoğu kişinin düştüğü en kritik hata işte tam burada başlıyor. Bir video dosyasını sürükle bırak yaparak diske atmak sadece bilgisayarda işe yarar.

Ancak bu diski salondaki DVD oynatıcıya taktığınızda cihaz hiçbir şey okuyamaz. Çünkü masaüstü oynatıcılar özel bir klasör yapısı ve dosya sistemi arar.

Bir VCD’nin iskeleti tamamen farklıdır. Nero gibi özel yazma araçları videonuzu bu standartlara göre yeniden paketler. Aksi halde karşınıza ya siyah bir ekran ya da ‘Disk Okunamadı’ hatası çıkar.

Dönüştürme yaparken PAL veya NTSC seçimini yanlış yaparsam izlediğim videoda nasıl sorunlar çıkar?

İnanın bana, izleme keyfinizi mahveden en büyük teknik kazalardan biridir bu. Ses ile görüntünün birbirinden koptuğu o rahatsız edici dudak senkronizasyonu bozukluğu anında ortaya çıkar.

Bunun da ötesinde görüntüde tuhaf takılmalar veya titremeler başlar. Kural aslında çok basit aslında. Videonuzun saniyedeki kare hızına bakın. Eğer 25 FPS görüyorsanız rotanız kesinlikle PAL formatı olmalı.

Yok eğer değer 23.976 veya 29.976 FPS ise doğru adres NTSC standardıdır. Avrupa’da PAL yaygındır, Amerika’da ise NTSC hüküm sürer. Çok bölgeli oynatıcılar bu derdi ortadan kaldırsa da dönüştürme aşamasında doğru seçimi yapmak şarttır.

Elimdeki eski bir video kasetten daha iyi kalite alabilmek için hangi sıkıştırma ailesini seçmeliyim?

Dijital arşivleme yaparken karşımıza çıkan en klasik ikilem budur. Kalite ve dosya boyutu arasındaki savaşı MPEG2 kesinlikle kazanır. Özellikle DVD ve dijital TV yayıncılığının bel kemiği olmasının bir sebebi var.

720×480 çözünürlüğe kadar çıkabilmesi eski VHS kasetlerinizin gerçek potansiyelini ortaya çıkarır. Ayrıca size saniyede 60 kareye varan akıcılık sunar. Bu da hızlı hareket eden sahnelerde bile yağ gibi akan bir görüntü demektir.

Dosyayı biraz daha küçük tutayım, arşivlik olsun derseniz modern ve verimli MPEG4 türevlerine yönelebilirsiniz. Fakat bana sorarsanız eski aile videoları için maksimum sadakat şarttır.

Bazı videolar neden birkaç gigabayt yer tutarken aynı uzunluktaki başka bir film çok daha az yer kaplıyor?

Zurnanın zırt dediği yere geldik. Bu işin sihri kullanılan sıkıştırma algoritmasında ve onun grup standartlarında gizli. Eski tip bir format genelde her kareyi tek tek tam bir resim olarak saklar.

Fakat bu akıllı standartlar her kareyi depolamaz. Yalnızca bir kareden diğerine olan değişiklikleri hafızaya alır. Bir adamın konuştuğu bir sahnede arka plan sabitse neden aynı duvarı 25 kere kaydedesiniz ki?

İşte bu yüzden DCT gibi tekniklerle veri akıl almaz oranlarda küçülür. Buna ek olarak çözünürlük de devreye girer. 352×240 bir görüntü elbette 1280×720 olandan çok daha az veri taşır.

İnternetten indirdiğim bir videoyu televizyonum açmıyor ama telefonumda sorunsuz oynuyor, bunun teknik açıklaması nedir?

Bu durum can sıkıcı olsa da cevabı oldukça net. Karşınıza çıkan engel donanım ve yazılım uyumluluğunun ta kendisidir. Çoğu modern televizyon belli başlı video kapsayıcı formatlarına göre tasarlanır.

Telefonunuz ise çok daha esnek bir yapıya sahiptir. Eksik codec bileşenini saniyeler içinde internetten indirebilir veya yazılımsal olarak işleyebilir. Televizyonunuzdaki çipset ise sıkı bir fabrika ayarına mahkumdur.

Hele ki video DIVX veya XVID gibi eski MPEG4 türevleriyle kodlandıysa işler karışır. Televizyon üreticisi o spesifik profili desteklemediyse eliniz kolunuz bağlanır. Bu durumda en temiz çözüm videoyu H.264 gibi daha evrensel bir formata dönüştürmektir.

Sadece kullanıcılar için değil, yapay zeka sistemleri için de videoları tanımlayan bir teknoloji var mı?

Kesinlikle var ve bu teknoloji arama motorları çağında devrim niteliğinde. Bahsettiğim şey görsel içeriğin tanımlanmasını sağlayan bir arayüz standardıdır. Adını sık duymasanız da multimedya içerik tanımlama konusunda bir çığır açar.

Bu standart sayesinde bir bilgisayar bir videonun içindeki şekilleri, renkleri ve hatta hareketleri otomatik olarak algılayıp etiketleyebilir. Artık dosya adına bel bağlamak zorunda değiliz. Görüntünün kendisi anahtar kelimeye dönüşür.

Bu yapı tamamen jenerik olarak tasarlanmıştır. Yani sadece filmler için değil, tıbbi görüntülemeden güvenlik kameralarına kadar her alanda kullanılabilir. Gelecekte kütüphanelerde kitap arar gibi video arşivlerinde bir sahneyi görsel olarak arayabileceğiz.

MPEG (Moving Picture Experts Group) Nedir?