Internet Protokolü veya IP, paket anahtarlamalı bir ağ üzerinden veri iletişimi için hem başlangıç noktası hem de hedef tarafından kullanılan, bağlantısız bir protokoldür.
İnternet Protokolü (IP) Adresi Nedir?
İnternetin dayandığı ve bilgisayar ağları arasında veri iletimine izin veren bir dizi ağ protokolüdür. Bazen, onu içeren en önemli iki protokole göre bir dizi TCP/IP protokolü olarak adlandırılır.
Bu ailede en çok kullanılan protokoller ise; TCP veri iletim protokolü ve Internet Protocol (IP)’dür. Diğer kullanılan protokoller ise şunlardır;
- ARP
- HTTP/HTTPS
- FTP
- SSH
- SMTP
- SNMP
- TELNET
- POP
- IMAP
IP Protokolü Karakteristikleri
IP protokolü İnternet’in temel dayanağıdır. Datagramları kaynaktan hedefe taşır. Aktarım seviyesi veri akışını datagramlara böler. İletimi sırasında, bir datagram tekrar hedefe monte edilen parçalara bölünebilir. Bu protokolün ana özellikleri şunlardır:
- Bağlantısız protokol.
- Gerekirse paketleri parçalar.
- 32 bit mantıksal adresler kullanarak adresleme.
- Bir paket alınmazsa, ağ üzerinde sınırlı bir süre kalacaktır.
- Paketleri en iyi şekilde dağıtır.
- Maksimum paket boyutu 65635 bayttır.
- Doğrulama, içerdiği verileri değil, yalnızca paket başlığına eklenerek yapılır.
Bu protokol, güvenilir olmayan, bağlantısız bir bilgi paketi dağıtım hizmeti sağlar. Bağlantısız yönlendirme, ağa yayınlanacak olan bilgi paketlerinin bağımsız olarak işlenerek hedeflerine ulaşmak için farklı rotaları deneyeceği anlamına gelir. Güvenilmez terimi, paketin alındığının garanti edilmediği her şeyden daha fazla anlamına gelir.
IP İşlevleri
Bir ağdaki veriler, paket veya datagram olarak bilinen bloklar halinde gönderilir. IP, yeni bir bilgisayara paket göndermeden önce herhangi bir yapılandırma gerektirmez.
Bununla birlikte, IP güvenilir olmayan bir datagram hizmeti sunar. Diğer bir deyişle, verilerin hedefine ulaşıp ulaşmadığını belirlemez. Ayrıca, yalnızca başlıkların güvenliğini sağlar. Bu güvenlik, sağlama toplamları aracılığıyla sağlanır.
Örneğin, paketler, diğer paketlerden farklı sırada gelebilir veya hiç gelmeyebilir. Güvenilirlik için TCP gibi aktarım katmanı protokolleri kullanır.
Ayrıca, aktarılacak bilgi “datagrams” adı verilen daha küçük paketlere bölünebilir. Bu paketler, gerektikçe yeniden birleştirilebilir. Fragmanlar, ağın durumuna bağlı olarak farklı yollar izleyebilir.
Sonuç olarak, IP başlıkları, kaynak ve hedef numara adreslerini içerir. Ayrıca, paket anahtarları ve yönlendiricilerin ağ bölümünü belirler. Bu bilgiler, paketlerin doğru şekilde iletilmesini sağlar.
IP Sınıfları
Ağı temsil eden bayt sayısına göre bölünürler.
A Sınıfı
A sınıfı İnternet adresinde, ilk bayt ağı temsil eder.
En önemli bit (soldaki ilk bit) sıfırdır, yani 128 olasılık olan 2 7 (00000000 ila 01111111) ağ olasılığı vardır. Ancak, ağ 0 (00000000 değerli bitler) mevcut değildir ve 127 sayısı ekipmanını belirtmek için ayrılmıştır.
Bu nedenle mevcut A sınıfı ağlar, 1.0.0.0 ile 126.0.0.0 arasında değişen ağlardır (son baytlar, bunun bir bilgisayar değil, bir ağ olduğunu gösteren sıfırlardır).
İkili olarak, bir A sınıfı IP adresi şöyle görünür: 0 > Xxxxxxx Xxxxxxxx Xxxxxxxx Xxxxxxxx
B Sınıfı
B sınıfı bir İnternet adresinde, ilk iki bayt ağı temsil eder.
İlk iki bit 1 ve 0’dır; Bu 214 (10.000.000.000.000 ila 10.111.111.111.111) ağ olasılığının, yani 16.384 olası ağın olduğu anlamına gelir. Mevcut B Sınıfı ağlar bu nedenle 128.0.0.0 ila 191.255.0.0 ağlarıdır.
İkili dosyada, B sınıfı bir ağ adresi şöyle görünür: 10 > Xxxxxx Xxxxxxxx Xxxxxxxx Xxxxxxxx
C Sınıfı
C sınıfı bir İnternet adresinde, ilk üç bayt ağı temsil eder. İlk üç bit 1,1 ve 0’dır; Bu, 221 ağ olasılığının olduğu anlamına gelir, yani 2,097,152. Mevcut C Sınıfı ağlar bu nedenle 192.0.0.0 ila 223.255.255.0 ağlarıdır.
İkili olarak, C sınıfı bir IP adresi şöyle görünür: 110 > Xxxxx Xxxxxxxx Xxxxxxxx Xxxxxxxx
Amaç
IP adreslerini üç A, B ve C sınıfına bölmenin amacı, ağdaki bir cihazın aranmasını kolaylaştırmaktır. Aslında, bu gösterimle, önce kişinin erişmek istediği ağı aramak ve daha sonra bu ağ içindeki ekipmanı aramak mümkündür. Bu nedenle, bir ağ adresinin atanması ağın boyutuna göre yapılır.
IP Adreslerin Sınıflandırılması
1) Public (Genel) IP
Diğer ağlara (İnternet) bağlanırken kendimizi tanımladığımız IP adresidir. Bu ağ adresi bize İSS sağlayıcımız tarafından atanır ve üzerinde herhangi bir kontrolümüz yoktur. Buna karşılık, iki farklı tipte olabilir:
2) Static (Statik) IP
Sabit bir IP adresimiz atanır. Bu tür az kullanılır, ev kullanıcısı için ilgi göstermez ve ISS sağlayıcıları genellikle onlar için bir ek ücret alır.
3) Dynamic (Dinamik) IP
Yaygın olarak kullanılan odur. Ağa (İnternet) bağlanırken, İSS sağlayıcımız bize o sırada kullanılabilen bir adres atar. Bu adres, İnternet bağlantısını her kesip yeniden bağlandığımızda değişir.
4) Private (Özel) IP
Ağımızın her bir ekipmanının IP adresidir (Mikrobilgisayarlara Giriş | bilgisayar veya TCP/IP protokolü üzerinden bağlanan herhangi bir eleman). Genel IP ile olanın aksine, özel IP bizim tarafımızdan atanır, ancak otomatik olarak atanabilir (DHCP kullanılarak). Temelde RFC 1918 dahil olanlar kullanılır.
Avantajlar ve Dezavantajlar
IP Protokolü, yönlendirme için tasarlanmıştır ve çok yüksek bir güvenilirliğe sahiptir, büyük ve orta ölçekli ağların yanı sıra iş ağları için de uygundur. Dünyada İnternet ve web sunucularına bağlanmak için kullanılır. Ağ performansını analiz etmek için standart araçları destekler.
Tek dezavantajı, yapılandırılması ve bakımının NetBEUI veya IPX/SPX‘ten daha zor olmasıdır. Ortalama trafik hacminin düşük olduğu ağlarda da biraz daha yavaştır. Ancak, çok sayıda karenin yönlendirilmesi gereken yoğun trafik hacmine sahip ağlarda daha hızlı olabilir.
Hem üniversite kampüsleri hem de iş kompleksleri gibi iş ağlarında, ana bilgisayar veya UNIX bilgisayarlarına birçok yönlendirici ve bağlantı kullandıkları, küçük veya ev ağlarında ve hatta cep telefonları ve ev otomasyonunda kullanılır.
Adresleme ve Yönlendirme
IP’nin belki de en karmaşık yönleri adresleme ve yönlendirmedir. Adresleme, bir adresin nasıl atandığını ve bilgisayar alt ağlarının nasıl bölündüğünü ve gruplandığını ifade eder.
Yönlendirme, bir ağı diğerine bağlayan bir yol bulmaktan oluşur ve tüm ekipler tarafından yürütülmesine rağmen, esas olarak yönlendiriciler tarafından gerçekleştirilir.
Farklı ağ arayüzleri üzerinden paket alma ve gönderme konusunda uzmanlaşmış bilgisayarlardan başka bir şey değildir, bu nedenle güvenlik seçenekleri, yolların yedekliliği ve kaynakların kullanımında verimlilik sağlar.
IP Adresi Nedir?
Bir ağ içindeki bir aygıt, Internet Protokolü (IP) kullanarak tanımlanır. Bu tanım, ağ düzeyinde veya düzey 3’te mantıksal ve hiyerarşik bir sayıdır. Bu numara, OSI referans modeline karşılık gelir.
Ancak, bu numara MAC adresiyle karıştırılmamalıdır. MAC adresi, fiziksel bir sayıdır ve üretici tarafından atanır. Buna karşın, IP adresi değiştirilebilir.
IP adresleri ondalık olarak ifade edilir. Adresin 32 biti dört oktete bölünmüştür. Her sekizlinin ondalık değeri 0 ile 255 arasında olabilir. En yüksek 8 bitlik ikili sayı 11111111’dir. Bitler sağdan sola 1, 2, 4, 8, 16, 32, 64 ondalık değerlerine sahiptir. Toplamda 256’ya kadar değer eklenir, yani 255 artı 0 (0000 0000).
IPv4 adresleri, ondalık olarak ifade edildiğinde her sekizli, bir “.” ile ayrılır. Bu sekizliler, bazı istisnalar dışında 0 ile 255 arasında olabilir. Başındaki sıfırlar yok sayılabilir (örneğin, 010.128.001.255, 10.128.1.255 olacaktır).
Evden Internet’e bağlanan kullanıcılar genellikle dinamik IP adresleri kullanır. Bu adresler, yeniden bağlandığında değişebilir ve bu adres türüne dinamik adres denir.
Bununla birlikte, kalıcı bağlanması gereken İnternet siteleri sabit İnternet adresleri kullanır. Örneğin, posta sunucuları, DNS ve web sunucuları genellikle sabit veya statik bir adrese sahiptir. Böylece, konumları kolayca bulunabilir.
Makineler, sayısal bilgileri değiştirmek ve hiyerarşik hale getirmek için uygundur. Ancak, insanlar için hatırlaması ve kullanması daha kolay alternatifler tercih edilir. Örneğin, URL’ler ve DNS alan adı çözümlemeleri gibi.
Yönlendirme
Yönlendirme, bilgi paketlerini ağda hedeflerine ulaştıran bir mekanizmadır. Bu işlem, paketlerin kaynaklarından ağ boyunca bir yol izleyerek gitmesini sağlar.
Büyük ağlarda veya bağlı ağ kümelerinde, paketler birçok ara düğümden geçebilir. Son hedefe ulaşana kadar çeşitli yollar izlenebilir.
Yönlendirme ile ilişkili metrik, belirli bir yolun “iyi” olup olmadığını ölçer. Metrik, mesafe, maliyet, iletim gecikmesi ve atlama sayısını içerebilir. Bununla birlikte, metrik gecikme en az toplam gecikmeye sahip yolu tercih eder.
İdeal bir ağda, yönlendirme minimum mesafe yollarını tercih eder. Metrik, maliyet, gecikme veya diğer faktörlere bağlı olabilir. Yönlendirme genellikle OSI referans modelinin 3. katmanında uygulanır.
IP Protololü Geleceği
Bugün, yönlendirme İnternet’te yaygın bir özelliktir. Mevcut en popüler ağ protokolü IPv4’tür. Ancak IPv6, IPv4’ün önerilen ardılıdır. IPv6, İnternet’te mevcut adreslerin tükenmesi nedeniyle önem kazanmaktadır.
IPv6, 128 bitlik adresler sunar ve IPv4’ün 32 bit adreslerinden çok daha fazladır. 0 ile 3 arasındaki sürümler saklıdır ve kullanılmaz. IPv6’nın deneysel 5 protokolü için kullanıldığı belirtilmiştir. Diğer sürümler genellikle deneysel protokoller için ayrılmıştır, ancak yaygın değildir.
İlk yorumu sen paylaş