RAID Nedir, Ne İşe Yarar?

RAID (Redundant Array of Inexpensive Disks/Ucuz Disklerin Artıklıklı Dizisi), performansı veya hataya dayanıklılığı artırmak için verileri birden çok bağımsız fiziksel diskte depolamak için bir yöntemdir.

RAID Nedir, Ne İşe Yarar?

RAID (Ucuz Disklerin Artıklıklı Dizisi) Nedir, Türleri Nelerdir?

Fiziksel diskler, sanal disk adı verilen alanı oluşturmak için birleşir. Bu sanal disk, ana bilgisayar sistemine tek bir disk veya mantıksal sürücü olarak görünür.

Örneğin, bir sanal RAID diski oluşturan fiziksel disk 1 ve fiziksel disk 2’niz varsa, bu iki disk ana sisteme tek bir disk olarak gösterilir.

Karakteristikleri

RAID, aralarında veri dağıttığı veya çoğalttığı birden çok sabit sürücü veya SSD kullanan bir depolama sistemi anlamına gelir.

Yapılandırmanıza bağlı olarak, bir RAID’in tek bir disk üzerindeki avantajları aşağıdaki yüksek bütünlük, daha yüksek hata toleransı, daha yüksek verim ve artan kapasiteden bir veya daha fazlasıdır.

Orijinal uygulamalarında, temel avantajı, çok sayıda düşük maliyetli cihazı ve eski teknolojiyi, tek bir yeni nesil cihaz ve daha yüksek maliyetten daha fazla kapasite, güvenilirlik, hız veya bunların bir kombinasyonunu sunan bir pakette bir araya getirebilmesiydi.

En basit düzeyde, bir RAID birden çok sabit sürücüyü tek bir mantıksal sürücüde birleştirir. Bu nedenle, işletim sistemi birkaç farklı sabit sürücüyü görmek yerine yalnızca bir tane görür.

RAID’ler genellikle sunucularda kullanılır ve genellikle aynı kapasitede disk sürücülerle uygulanır.

Sabit disklerin fiyatındaki düşüş ve anakart yonga setlerinde bulunan RAID seçeneklerinin artan kullanılabilirliği nedeniyle, RAID’ler daha gelişmiş kişisel bilgisayarlarda da bir seçenektir.

Bu, özellikle video ve ses düzenleme gibi yoğun depolama gerektiren görevlere adanmış bilgisayarlarda yaygındır.

Orijinal RAID spesifikasyonu bir dizi seviyesi veya farklı disk kombinasyonları önerdi. Her birinin teorik avantajları ve dezavantajları vardı.

Yıllar boyunca bu konseptin farklı uygulamaları ortaya çıktı. Birçoğu orijinal olarak seviyelerinden önemli ölçüde farklıdır, ancak bunları numaralarla arama alışkanlığı korunmuştur.

Örneğin, bir RAID5 uygulaması diğerinden önemli ölçüde farklı olabileceğinden, bu kafa karıştırıcı olabilir. RAID3 ve RAID4 seviyeleri sıklıkla karıştırılır ve hatta birbirinin yerine kullanılır.

Dolayısıyla tanımı yıllardır tartışılmaktadır fakat sonuç olarak yedekli RAID0 terimi gerçekten bir RAID’dir.

Benzer şekilde, ucuzdan bağımsız olana geçiş, RAID’in amaçlanan amacı hakkında birçok şeyi karıştırır. RAID kavramının tek bir disk kullanan bazı uygulamaları bile vardır.

Ancak genel olarak konuşursak, güvenilirlik, kapasite veya performansı artırmak amacıyla fiziksel disk alanını birleştirme gibi temel kavramları kullanan bir sistemdir.

Gelişimi

IBM‘den Norman Ken Ouchi, 1978’de arızalı bir bellek biriminde depolanan verileri kurtarmak için bir patente sahipti. Bu patent ayrıca RAID1 olarak adlandırılacak olan ayna kopyalamadan ve daha sonra RAID4 olarak adlandırılacak olan özel parite hesaplama korumasından da bahsetmektedir.

RAID teknolojisi ilk olarak 1987 yılında Berkeley, California Üniversitesi’nden bir grup bilgisayar bilimcisi tarafından tanımlanmıştır. Bu grup, sistem için tek bir aygıt olarak görünen iki veya daha fazla disk kullanma olasılığını inceledi.

1988’de RAID seviyeleri 1 ila 5, David A. Patterson, Garth A. Gibson ve Randy H. Katz tarafından resmen tanımlandı. Ve terim ilk olarak tüm disk seti endüstrisini ortaya çıkaran bu denemede kullanıldı.

Avantajları

Hataya dayanıklılık sağlar, sistem performansını iyileştirir ve üretkenliği artırır.

   Arıza Toleransı

Veri kaybına karşı koruma sağlar ve bir disk arızası durumunda kesintili erişim ile gerçek zamanlı veri kurtarma sağlar.

   Performans/Hız İyileştirmesi

Bir C sürücüsü, ana sistemden önce tek bir aygıt olarak çalışan iki veya daha fazla sabit sürücüden oluşur. Veriler aynı anda birden fazla sürücüye yazılan parçalara ayrılır.

Veri bölümleme olarak adlandırılan bu işlem, depolama kapasitesini önemli ölçüde artırır ve önemli performans iyileştirmeleri sunar. Birden fazla sürücünün paralel çalışmasına izin vererek sistem performansını artırır.

   Daha Fazla Güvenilirlik

RAID çözümleri, güvenilirlik verileri artıklığını ve eşlik bilgilerini artırmak için iki teknik kullanır. Artıklık, aynı verilerin birden fazla birimde depolanmasını içerir.

Veri korumasına ikinci yaklaşım veri paritesini kullanmaktır. Eşlik, bir birimdeki verileri tanımlamak için bir matematik algoritması kullanır. Bir sürücü arızalandığında, kalan doğru veriler okunur ve dizi tarafından depolanan eşlik verileriyle karşılaştırılır.

   Yüksek Kullanılabilirlik

Çalışma süresini ve ağ kullanılabilirliğini artırır. Arıza sürelerini önlemek için, verilere herhangi bir zamanda erişmek mümkün olmalıdır. Veri kullanılabilirliği iki yöne ayrılmıştır: veri bütünlüğü ve hata toleransı. Veri bütünlüğü, herhangi bir zamanda yeterli veri elde etme yeteneğini ifade eder.

Çoğu RAID çözümü, yazılım hataları nedeniyle kötü sektörleri anında onaran dinamik sektör onarımı sunar. Kullanılabilirliğin ikinci yönü olan hata toleransı, bir veya daha fazla sistem arızası durumunda verileri kullanılabilir tutma yeteneğidir.

Uygulamalar

Birden fazla diskteki verilerin dağılımı, özel donanım veya yazılım tarafından yönetilebilir. Ayrıca, belirli yazılım ve donanıma dayalı hibrit RAID sistemleri vardır.

Yazılım dağıtımında, dizideki disk sürücüleri işletim sistemi tarafından normal bir disk denetleyicisi (IDE/ATA, SATA, SCSI, SAS veya Fiber Kanal) aracılığıyla yönetilir.

Geleneksel olarak daha yavaş bir çözüm olarak kabul edilir, modern CPU’ların performansı ile diğer sistem görevleri için daha az işlem süresi bırakma pahasına bazı donanım uygulamalarından daha hızlı olabilir.

Donanım tabanlı bir RAID uygulaması, bağımsız bir genişletme kartı olarak veya anakart üzerinde entegre edilmiş, disk yönetimini yöneten ve eşlik hesaplamaları gerçekleştiren en az bir özel RAID denetleyicisi gerektirir.

Bu seçenek genellikle daha iyi performans sunar ve işletim sisteminin desteğini kolaylaştırır. Donanım tabanlı uygulamalar genellikle çalışırken değiştirmeyi destekler ve sistemi durdurmaya gerek kalmadan hatalı disklerin değiştirilmesine izin verir.

Daha büyük RAID’lerde, denetleyici ve diskler genellikle bir veya daha fazla SCSI, Fiber Kanal veya iSCSI bağlantısı kullanarak ana sisteme bağlanan belirli bir harici kasaya monte edilir. Bazen RAID sistemi tamamen özerktir ve sistemin geri kalanına NAS olarak bağlanır.

Hibrid RAID’ler, ucuz donanım RAID denetleyicilerinin piyasaya sürülmesiyle çok popüler hale geldi. Aslında, donanım RAID özelliği olmayan normal bir disk denetleyicisidir, ancak sistem kullanıcıların BIOS kontrollü RAID’ler oluşturmasına izin veren düşük seviyeli bir uygulama içerir.

Denetleyiciyi tek bir RAID aygıtı olarak tanımak için işletim sistemi için belirli bir aygıt sürücüsü kullanmanız gerekir.

Bu sistemler aslında tüm hesaplamayı yazılımla yani CPU ile yapar, sonuçta performans kaybı ile yapar ve genellikle tek bir disk denetleyicisiyle sınırlıdır.

Donanım RAID sistemlerinin önemli bir özelliği, sistem arızası durumunda veri bütünlüğünden ödün vermeden artırılmış disk seti performansını sağlayan geçici olmayan bir yazma önbelleği ekleyebilmeleridir.

Bu özellik, verilerin bütünlüğünü sağlamada başarısız olduktan sonra sistem yeniden başlatıldığında disk setini yeniden oluşturma sorununu ortaya çıkaran yazılım sistemlerinde açıkça kullanılamaz.

Buna karşılık, yazılım tabanlı sistemler çok daha esnektir ve donanım tabanlı sistemler sisteme daha fazla arıza noktası ekler.

Tüm uygulamalar, bir disk arızasından hemen sonra kullanılabilen bir veya daha fazla etkin yedek disk, önceden kurulmuş sürücü kullanımını destekleyebilir. Bu, yeniden oluşturma süresini kısaltarak onarım süresini azaltır.

RAID Türleri Nelerdir?

   RAID 0 (Data Striping/Veri Şeritleme – No Mirror – No Parity)

Bir RAID 0 (bölünmüş küme veya bölünmüş birim olarak da bilinir), yedeklilik sağlayan eşlik bilgisi olmadan verileri iki veya daha fazla disk arasında eşit olarak dağıtır ve redundant değildir.

Normalde performansı arttırmak için kullanılır ve çok sayıda küçük fiziksel diskten az sayıda büyük sanal disk oluşturur.

Farklı boyutlardaki disklerle oluşturulabilir, ancak sete eklenen depolama alanı en küçük diskin boyutuyla sınırlı olacaktır.

Birçok diski takmanın zaman alıcı bir işlem olduğu ve artıklığın önemsiz olduğu NFS salt okunur sunucuları gibi yapılandırmalar için kullanışlıdır.

Başka bir kullanım, disk sayısının işletim sistemi tarafından sınırlandırılmasıdır, bu nedenle RAID 0, Windows 2000 Professional‘da daha fazla disk kullanmanın bir yoludur ve daha sonra bölümleri Unix‘e benzer dizinlere monte etmek mümkündür, böylece bir atama ihtiyacını ortadan kaldırırsınız.

Örneğin, iki adet 1 TB’lık diski RAID0 modunda yapılandırdığınızda, elinizde toplam 2 TB’lık bir depolama alanı olacaktır ve bu modda yedeklilik olmadığı için disk performansınız 2 katına çıkmış olacaktır.

Sonuç > Performans: Mükemmel, Yedeklilik: Yok, Disk Gereksinimi: Minumum 2 Adet

RAID0

   JBOD (Doğrusal RAID)

Numaralı RAID türlerinden biri olmasa da, birden çok fiziksel sabit sürücüyü tek bir sanal diskte birleştirmenin popüler bir yöntemidir, JBOD mantıksal bir sürücü oluşturmak için iki veya daha fazla fiziksel disk kullanır.

JBOD, Microsoft Windows gibi LVM/LSM’yi desteklemeyen sistemler için kullanışlıdır, ancak Windows 2003 Server, Windows XP Pro ve Windows 2000, dinamik disk yayma adı verilen yazılım aracılığıyla JBOD’u destekler.

   RAID 1 (Data Mirroring/Veri Yansıtma – No Stripe – No Parity)

RAID 1, iki veya daha fazla diskte veri kümesinin tam bir kopyasını oluşturur.

Tek bir diske kıyasla güvenilirliği katlanarak artıran iki aynalı diskten oluşur, yani kümenin arızalanma olasılığı, her bir diskin arıza olasılıklarının çarpımına eşittir.

Okuma performansı yaklaşık olarak kopya sayısının doğrusal bir katı olarak artmaktadır, aynı anda iki farklı diskte iki farklı veri okuyor olabilir, bu nedenle performansı iki katına çıkar.

RAID 1’in performans avantajlarını en üst düzeye çıkarmak için, her disk için bir tane olmak üzere ayrı disk denetleyicilerinin kullanılması önerilir.

Ortalama okuma süresi azalır, çünkü aranacak sektörler diskler arasında bölünebilir, arama süresini azaltır ve aktarım hızını RAID denetleyicisi tarafından desteklenen hızın tek sınırı ile arttırır.

Verilerin tüm disklere yazılması gerektiğinden, küme tek bir disk gibi davranır. Bu nedenle, performans iyileşmez.

Örneğin, 2 adet 1 TB’lık diske sahipseniz, bunları RAID1 ile yapılandırdığınızda, toplam depolama alanınız yine 1 TB olacaktır. Bu modda, veri güvenliği ele alındığından 1. diske yazılan veriler, aynalama yöntemiyle diğer diskede yazılacaktır.

Sonuç > Performans: Harika, Yedeklilik: Mükemmel, Disk Gereksinimi: Minimum 2 Adet

RAID1

   RAID 2 (Bit Level Striping)

RAID2, verileri blok düzeyi yerine bit düzeyinde böler ve hata düzeltme (ECC) için Hamming kodunu kullanır. Diskler, birlikte çalışmak üzere denetleyici tarafından senkronize edilir.

Bu, şu anda kullanılmayan tek orijinal düzeydir ve son derece yüksek aktarım hızlarına izin verir.

Teorik olarak, bu mod modern bir bilgisayar sisteminde 39 diske ihtiyaç duyacaktır: 32, her bir kelimeyi oluşturan ayrı bitleri saklamak için kullanılacak ve 7 hata düzeltme için kullanılacaktır.

Aşağıdaki görüntüde A1, B1, C1 ve D1 bit’lerdir, Ap1, Bp2, Cp2 ve Dp2 hata düzeltme kodlarıdır. Veriler disklere yazılırken ECC kodu hesaplanır ve veri bitleri, veri disklerine yazılır. ECC kodları ise diğer yani ECC disklere yazılır.

Veriler tekrar okunduğu zaman ECC kodlarıda ECC disklerden kontrol edilir ve bu sayede veri bütünlüğü doğrulanır.

Bu modda birçok disk kullanılabilir fakat standart uygulamalar şunlardır;

  • Veri Diski: 4 = ECC: 3
  • Veri Diski: 10 = ECC: 4

Bu mod çok pahalı ve uygulama işlemi karmaşık olduğu için kullanılmamaktadır.

RAID2

   RAID 3 (Byte Level Striping)

RAID3, RAID0 gibi çalışmasına rağmen özel eşlik diskine sahip bayt düzeyinde bir bölüm kullanır ve pratikte nadiren kullanılır.

Yan etkilerinden biri, normalde birkaç eşzamanlı isteğe katılamamasıdır, çünkü tanım gereği herhangi bir basit veri bloğu kümenin tüm üyeleri tarafından bölünecektir, aynı adres her birinin içinde ikamet eder.

Bu nedenle, herhangi bir okuma veya yazma işlemi kümedeki tüm disklerin etkinleştirilmesini gerektirir.

Aşağıdaki görüntüde A1, A2, A3, A4, A5, A6, B1, B2, B3, B4, B5, B6 bayt’lardır ve diğer disktekiler ise paritelerdir. Bu mod, sıralı okuma ve yazma için iyi bir performans, rastgele okuma ve yazma hızında ise kötü performans sergiler.

RAID3

   RAID 4 (Block Level Striping)

Bu düzey, özel bir eşlik diski ile blok düzeyinde şeritleme kullanır. En az 3 fiziksel diske ihtiyaç duyar ve bayt düzeyi yerine blok düzeyinde ayrılması dışında RAID3 ve RAID5’e benzerdir ancak farklıdır.

Bu, tek bir blok istendiğinde setin her üyesinin bağımsız olarak çalışmasına izin verir.

Disk denetleyicisi buna izin veriyorsa, bir RAID4 seti aynı anda birden fazla okuma isteği sunabilir.

Prensip olarak, aynı anda birkaç yazma isteği sunmak da mümkün olacaktır, ancak tüm eşlik bilgileri tek bir diskte olduğundan, bu setin darboğazı haline gelecektir.

Aşağıdaki görüntüde A1, B1, C1 ve D1’ler bloklar olup Ap, Bp, Cp ve Dp ise paritelerdir.

RAID4

   RAID 5 (Block Level Striping – Distributed Parity)

Bir düzey, eşlik bilgisini kümedeki tüm üye diskler arasında dağıtarak blok düzeyinde veri bölünmesini kullanır.

Ayrıca düşük yedeklilik maliyeti sayesinde popüler hale geldi, pariteyi hesaplamak için donanım desteği ile uygulandı.

En az üç disk sürücüsünün uygulanması gerekir ve ikinci bir diskin arızalanması, tamamen veri kaybına neden olur.

Artıklık grubundaki maksimum disk sayısı teorik olarak sınırsızdır, ancak pratikte sürücü sayısını sınırlamak yaygındır.

Daha fazla yedeklilik grubu kullanmanın dezavantajları, iki diskin aynı anda başarısız olma olasılığı, daha uzun yeniden oluşturma süresi ve yeniden oluşturma sırasında kurtarılamaz bir sektör bulma şansının daha yüksek olmasıdır.

Bu düzeyde disk sayısı arttıkça, MTBF (Mean Time Between Failures/Arızalar Arasındaki Ortalama Süre) tek bir diskten daha düşük olabilir. Bu düzey, şerit boyutundan daha küçük yazılar içeren iş yüklerine maruz kaldığında düşük performans gösterir.

Bunun nedeni, paritenin hem veri bloğu hem de eşlik bloğu için okuma, değiştirme ve yazma dizileri gerektiren her yazma için güncellenmesi gerektiğidir.

Daha karmaşık uygulamalar, bu performans sorununu azaltmak için genellikle geçici olmayan önbellekleri içerir.

Yazmaların etkin olduğu bir sistem arızası durumunda, bir bölme şeridinin paritesi verilerle tutarsız bir durumda bırakılabilir.

Bu, bir disk veya blok başarısız olmadan algılanmaz ve onarılmazsa, veriler kaybolabilir, çünkü bu bölümdeki kayıp bloğu yeniden oluşturmak için yanlış bir eşlik kullanılacaktır.

Bu potansiyel güvenlik açığı bazen yazma deliği olarak bilinir. Bu güvenlik açığının oluşma olasılığını azaltmak için uçucu olmayan önbelleklerin ve diğer tekniklerin kullanılması yaygındır.

RAID5

   RAID 6

RAID6, RAID5 seviyesini başka bir eşlik bloğu ekleyerek genişletir, böylece verileri blok düzeyinde böler ve iki eşlik bloğunu setin tüm üyeleri arasında dağıtır. Aslında bu düzey, orijinal RAID düzeylerinden biri değildi.

Bu, Reed-Solomon kodunun özel bir durumu olarak düşünülebilir ve sadece Galois alanındaki toplamları gerektirir. Bitler üzerinde çalıştığı için kullanılan Galois ikili alanıdır.

Galois ikili alanlarının döngüsel gösterimlerinde, toplam basit bir XOR ile hesaplanır. Bu düzeyde parite şeritler boyunca yayılır, parite blokları her dilimde farklı bir yerde bulunur.

Az sayıda disk kullanıldığında verimsizdir, ancak set büyüdükçe ve daha fazla disk kullanılabilir hale geldikçe, depolama kapasitesindeki kayıp daha az önem kazanırken, iki diskin aynı anda arızalanma olasılığını artırır.

Diski yeniden oluştururken çift disk hatasına ve hataya karşı koruma sağlar.

Yalnızca bir setimiz olması durumunda, yedek diskli bir RAID5 kullanmaktan daha uygun olabilir. RAID6 setinin veri kapasitesi n-2’dir, burada n setteki toplam disk sayısıdır.

Okuma işlemlerinin performansını düşürmez, ancak ek eşlik hesaplamalarının gerektirdiği işlem nedeniyle yazma işlemlerinin performansını düşürür.

Bu düşüş, bir WAFL dosya sistemi kullanılarak gerçekleştirilebilen yazma işlemlerini mümkün olduğunca az çizgi halinde gruplayarak en aza indirilebilir.

Aşağıdaki görüntüde A, B, C, D ve E’ler bloklardır, diğerleri yani Ap ve Aq değerleri paritelerdir. Bu Ap ve Aq değerleri iki disk hatasını işleyebilir.

RAID6

   RAID 5E ve RAID 6E

Yedek diskler içeren RAID 5 ve RAID 6 varyantlarına genellikle RAID 5E ve RAID 6E denir.

Bu diskler bağlanabilir ve hazır veya bekleme modunda olabilir. RAID 5E ve RAID 6E’de, yedek diskler üye sürücülerden herhangi biri tarafından kullanılabilir.

Herhangi bir performans artışı anlamına gelmezler, ancak arızalar meydana geldiğinde yeniden inşa süresini ve yönetim işlerini en aza indirirler.

Bir disk arızalanana ve set yedek parçanın üzerine yeniden yerleştirilene kadar yedek disk gerçekten setin bir parçası değildir.

Nested/İç içe RAID düzeyleri

   RAID 0+1

RAID 0+1, RAID 01 olarak da bilinir ve RAID 1 ile karıştırılmamalıdır. Bu düzeyde birden fazla disk arasında veri çoğaltmak ve paylaşmak için kullanılır. Kısacası, disk bölümlerin aynasıdır.

Bir sabit sürücü arızalandığında, kaybedilen veriler, genel seti yeniden oluşturmak için diğer 0 seviyesinden kopyalanabilir. Aynı bölümde olmadıkça iki eşzamanlı disk hatasına tahammül edemez.

RAID 0+1’den kaynaklanan bu artan riskler göz önüne alındığında, birçok kritik iş ortamı, altta yatan bir eşlik mekanizması ekleyen daha fazla hataya dayanıklı RAID yapılandırmalarını değerlendirmeye başlıyor.

En umut verici olanlar arasında RAID 0+1+5 (tek parite üzerinde ayna) veya RAID 0+1+6 (çift parite üzerinde ayna) gibi hibrit yaklaşımlar bulunmaktadır ve şirketler tarafından en yaygın olanlarıdır.

   RAID 1+0

Bazen RAID 10 olarak adlandırılan bir RAID 1+0, onu oluşturan düzeylerin tersine çevrilmesi RAID 10’un bir ayna bölümü olması dışında bir 0+1’e benzer.

Her RAID 1 bölümünde, bir disk dışındaki tümü veri kaybı olmadan arızalanabilir. Ancak, arızalı diskler değiştirilmezse, kalan diskler tüm set için tek bir hata noktası haline gelir. Bu disk arızalanırsa, tüm kümedeki tüm veriler kaybolur.

Arızalı bir disk değiştirilmezse, yansıtılmış diskte meydana gelen tek bir kurtarılamaz medya hatası veri kaybına neden olur.

RAID 10 genellikle yüksek performanslı veritabanları için en iyi seçimdir, çünkü eşlik hesaplamalarının olmaması daha hızlı yazma hızları sağlar.

   RAID 30

RAID 30 veya özel parite setine sahip bölüm, RAID 3 ve RAID 0’ın bir kombinasyonudur. RAID 30, yüksek uygulama maliyetleri ile yüksek güvenilirlikle birlikte yüksek aktarım hızları sağlar.

RAID 30, verileri daha küçük bloklara böler ve her RAID 3 setine böler, bu da daha küçük parçalara böler, her birine bir XOR uygulayarak pariteyi hesaplar ve bir tanesi hariç kümedeki tüm disklere yazar ve eşlik bilgisini saklar.

Her bloğun boyutuna RAID oluşturulurken karar verilir.

RAID 30, her RAID 3 setindeki bir diskin bozulmasına izin verir. Bu hatalı diskler değiştirilene kadar, her kümedeki başarısız olan diğer diskler, tüm RAID 30 kümesi için benzersiz hata noktalarıdır.

   RAID 100

Bazen RAID10+0 olarak da adlandırılan RAID100, RAID10 setlerinin bir bölümüdür. RAID100, bölünmüş kümelerin kendilerinin tekrar bir araya getirildiği bir RAID olan “grid RAID” örneğidir.

RAID100’ün tek bir RAID seviyesine göre temel faydaları, rastgele okumalar için daha iyi performans ve havuzdaki riskli sıcak noktaların azaltılmasıdır.

Bu nedenlerden ötürü, RAID100 genellikle çok büyük veritabanları için en iyi seçimdir, burada temel yazılım seti her standart sette izin verilen fiziksel disk sayısını sınırlar. İç içe RAID düzeylerini uygulamak, tek bir mantıksal birimdeki fiziksel sürücü sınırını sanal olarak kaldırmanıza olanak tanır.

   RAID 50

Bazen RAID5+0 olarak da adlandırılan bir RAID 50, bir RAID 0’ın blok düzeyinde bölünmesini bir RAID 5’in dağıtılmış eşlikiyle birleştirir, böylece RAID5 öğelerinden bölünmüş bir RAID 0 kümesidir.

Her RAID5 setindeki bir disk veri kaybı olmadan arızalanabilir. Ancak, arızalı disk değiştirilmezse, bu kümedeki kalan diskler tüm küme için tek bir hata noktası haline gelir.

Biri başarısız olursa, global ayardaki tüm veriler kaybolur. Kurtarmak için gereken süre, bir güvenlik açığı dönemini temsil eder.

RAID50, özellikle yazılı olarak RAID5’in performansını artırır ve tek bir seviyeden daha iyi hata toleransı sağlar.

Bu seviye, yüksek hata toleransı, kapasitesi ve rastgele arama performansı gerektiren uygulamalar için önerilir. RAID50 setindeki sürücü sayısı arttıkça ve disklerin kapasitesi arttıkça, kurtarma süresi de artar.

Tescilli RAID Seviyeleri

   Double Parity/Çift Parite

Varolan RAID düzeylerine sık sık eklenen bir ek, bazen uygulanan ve diyagonal eşlik olarak bilinen çift eşliktir.

RAID6’da olduğu gibi, iki parite kontrol bilgisi seti vardır, ancak bunun aksine, ikinci küme aynı veri blok grupları için farklı bir polinom sendromunda hesaplanan başka bir nokta seti değildir, ancak farklı bir gruptan ekstra parite hesaplanır.

İkili eşlik sisteminin düşük performansı nedeniyle bozulmuş modda çalışması önerilmez.

   RAID 1.5

Bu bazen RAID15 olarak adlandırılan tescilli bir HighPoint seviyesidir. Mevcut sınırlı bilgilerden, RAID1’in doğru bir uygulaması gibi görünmektedir.

Okunduğunda, veriler her iki diskten aynı anda alınır ve işin çoğu yazılım sürücüsü yerine donanımda yapılır.

   RAID 7

RAID7, Storage Computer Corporation’ın tescilli ticari markasıdır ve performansı artırmak için RAID3 veya RAID4’e önbellek ekler.

   RAID S veya eşlik RAID

Bu düzey, Symmetrix depolama sistemlerinde kullanılan EMC Corporation’ın tescilli dağıtılmış eşlik sistemidir. Her birim tek bir fiziksel diskte bulunur ve eşlik hesaplaması için isteğe bağlı olarak birden çok birim birleştirilir.

EMC başlangıçta bu özelliği RAID-S olarak adlandırdı ve daha sonra Symmetrix DMX platformu için Parity-RAID olarak yeniden adlandırdı. EMC ayrıca şu anda Symmetrix DMX için standart bir RAID5 sunmaktadır. 3.4 mega tripod ile tamamlanmaktadır.

   Matrix RAID

Bu, ilk olarak Intel ICH6R RAID-BIOS’ta görünen bir özelliktir. Farklı düzeylerin her birinin aynı boyuttaki bölümlerini ayıran iki veya daha fazla fiziksel disk kullanır.

Örneğin, toplam 600 GB’lık 4 diskten 200’ü RAID0’da 200, RAID10’da 200 ve RAID5’te 200 kullanılabilir. Şu anda, diğer RAID-BIOS ürünlerinin çoğu yalnızca bir diskin tek bir setine katılır.

Bu ürün ev kullanıcılarına yöneliktir, yedek olarak saklamak istediğiniz belgeler ve diğer dosyalar için güvenli bir alan ve işletim sistemi uygulamaları için daha hızlı bir alan sağlar.

   Linux MD RAID 10

Linux çekirdek yazılımı klasik bir RAID1+0 dizisi oluşturmak için kullanılabilir, ancak bazı ilginç uzantılara sahip tek bir RAID10 seviyesine de izin verir. Özellikle, k n ile bölünemediğinde k bloklarının n birim halinde aynalanmasını destekler.

Bu, her bloğu alttaki n sürücüsüne yazarak tekrarlayarak yapılır. Açıkçası bu, standart RAID10 yapılandırmasına eşdeğerdir.

Linux ayrıca çok yollu depolama ve LVM2 gibi diğer kullanımlara ek olarak MD denetleyicisini kullanarak başka yapılandırmaları oluşturmanıza da olanak tanır.

   IBM ServeRAID 1E

IBM ServeRAID adaptör serisi, grafikte gösterildiği gibi, isteğe bağlı sayıda diskin çift yansımasını destekler.

Bu yapılandırma, bitişik olmayan sürücüler için hataya dayanıklıdır. Sun’ın StorEdge T3 gibi diğer depolama sistemleri de bu modu destekler.

   RAID Z

Sun Microsystems’in ZFS dosya sistemi, RAID-Z adı verilen RAID5’e benzer yerleşik bir yedekleme şeması uygular.

Bu yapılandırma, RAID5 yazma deliğini ve küçük yazma işlemleri için yalnızca tam bölmeli yazma işlemleri gerçekleştirerek, küçük blokları eşlik hesaplamasıyla korumak yerine küçük blokları yansıtarak okuma-değiştirme-yazma akışına olan ihtiyacı önler. Bu, dosya sistemi temeldeki depolama yapısını bilir ve gerektiğinde ek alanı yönetebilir.

   İlgili Yazılar


NTFS Nedir?
Kernel Nedir?
Windows NT
Chipset Nedir?
USB Soketi Nedir?

Add a Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

You cannot copy content of this page