Cisco Packet Tracer Üzerinde Static Routing Konfigürasyonu

Hızlı Bakış
Cisco Packet Tracer, statik yönlendirmeyi uygulamak için ideal bir simülasyon ortamı sunuyor. Bu yöntem, ağ yöneticilerine rotalar üzerinde tam kontrol sağlıyor. Örneğin, iki router arasında manuel rota tanımlayarak veri paketlerinin izleyeceği yolu kesinleştiriyorsunuz. Bu sayede, dinamik protokollerin getirdiği ek yükten tamamen kurtuluyorsunuz. Küçük işletme ağlarında bu yaklaşım, kaynak kullanımını ciddi oranda azaltıyor. Ayrıca söz konusu yöntem, yalnızca belirlenen yolları kullandığından güvenlik seviyesini de yükseltiyor.

Bu metinde, Cisco Packet Tracer kullanarak Statik Yönlendirme’nin nasıl yapıldığını göstereceğim. Öncelikle, bunun neden önemli olduğunu anlatacağım.

Statik Yönlendirme, küçük ağlarda çok önemlidir. Yönlendiricilerde yollar belirlememizi sağlar. Bu adımları uygulayarak ağınızın daha iyi çalışmasını sağlayabilirsiniz. Adımlara başlayalım ve birlikte öğrenelim.

Talimatları net bir şekilde uyguladığınızda, statik bir rota ekleyeceksiniz. Bu, farklı ağ parçalarının birbiriyle iletişim kurmasını sağlar. Öncelikle, gerekli malzemeleri hazırlayın; ardından talimatları dikkatlice okuyun.

Bu, görevin her bir adımını anlamanıza yardımcı olacaktır. Ardından, talimatları sırayla uygulayın. Son olarak, her şeyin düzgün çalıştığından emin olmak için bağlantıyı kontrol edin. Bu ağ yolculuğuna birlikte başlayalım!

Packet Tracer ile Static Routing Konfigürasyonu

Cisco Router Üzerinde Static Routing Yapılandırma

İki tür yönlendirme türü vardır. Bunlar;

  1. Static Routing (Statik Yönlendirme)
  2. Dynamic Routing (Dinamik Yönlendirme)

Bu metinde, Statik Yönlendirme hakkında konuşacağız. Öncelikle, bunun ne olduğunu açıklayacağız. Ardından, nasıl çalıştığını göreceğiz.

Sonra, küçük bir ağda yönlendirme ayarlayacağız. Bu kılavuz, adımları öğrenmenize yardımcı olacaktır. Adımların nasıl gerçekleştiğini izlemek için bize katılın.

Çok sayıda yönlendiricinin bulunduğu bir ağda, sabit yollar kullanın. Sabit yollar, yolları değiştirmekten daha hızlıdır. Yolları değiştirmek ağı yavaşlatabilir.

Küçük ağlar için, yolları elle girmek iyi bir seçimdir. Bu, yönlendiricilerin daha iyi ve daha hızlı çalışmasına yardımcı olur. Sonuç olarak, yönlendirme işlerinde başarılı hız için sabit yolları düşünün.

Bu yönlendirme türünü elle ayarlamanız gerekir. Bu, diğer türlere benzemez. Ancak, büyüyen bir ağ için zor olabilir.

Bu nedenle, değişen bir yönlendirme türü kullanmak iyi olabilir. Bu, işi kolaylaştırır ve daha hızlıdır. Bu seçim, ağ değişikliklerini iyi bir şekilde yönetmeye yardımcı olur. Verimli hız için yönlendirmeyi değiştirmeyi düşünebilirsiniz.

Router’larda Statik Routing (Yönlendirme) Neden Önemlidir?

Statik yönlendirme, ağ yönetiminde önemli bir rol oynar. Özellikle, küçük ağlar için idealdir. Çünkü bu ağlarda basitlik ve kontrol çok önemlidir. İşte statik rotaların önemli olmasının birkaç nedeni:

1. Öngörülebilirlik & Kontrol

Statik rotaları manuel olarak yapılandırıyoruz. Bu sayede, hem biz hem de ağ yöneticileri yönlendirme yollarını tam kontrol edebiliyor.

Ayrıca, bu öngörülebilirlik çok faydalı olduğundan veri paketlerinin iletimini yönetmeye yardımcı olur. Özetle, en verimli rotaları daha başarılı izlememize neden olur.

2. Performans Optimizasyonu

Statik yönlendirme, sabit yollar belirler. Bu sayede, dinamik protokollerin ek yükünü azaltır. Çünkü bu protokoller sürekli bilgi alışverişi yapar. Böylece, ağ topolojisi hakkında gereksiz trafik oluşmaz.

Bu özellik, daha az karmaşık ağlarda iyidir. Ayrıca, daha hızlı yönlendirme kararları sağladığından ağ performansını önemli ölçüde artırır.

3. Yapılandırma Basitliği

Küçük & basit ağlar için statik routing verimli çalışıyor. Çünkü, yapılandırmamız hem kolay olduğundan hemde bakımı dinamik olanına göre daha basittir.

Karmaşık algoritmalar gerektirmediğinden yapılandırma hataları daha azdır. Artı, sık değişmeyen ağlar için daha yaygın tercih ediyoruz.

4. Gelişmiş Güvenlik

Statik rotalar, ekstra bir güvenlik katmanı sağlar. Bu nedenle, rotaları diğer yönlendiricilere duyurmaz. Bu sayede, ağda kötü amaçlı düğümlerin etkileme riski yoktur. Yani, yönlendirme kararları güvende kalmaya devam edecektir.

Yöneticiler, verilerin kesin yollarını belirleyebilir. Bu sayede, dinamik yönlendirme açıklarını azalttığından güvenliği önemli ölçüde iyileştiriyor.

5. Kaynak Verimliliği

Güvenlik açısından elbette iyidir, ama diğer yönden kaynak tüketimini de azaltır. İşte bu yüzden, Router’lar protokol işlemleri yapmaz. Bu özellik, donanım & bant genişliği sınırlıysa çok faydalıdır.

Aslında, bu durum, daha az CPU & bellek kullanımı sağlar. Bundan dolayı cihazımız daha verimli çalışarak routing süreçlerinde kararlı çalışır. Artı olarak, diğer görevler için daha fazla kaynağa sahip oluruz.

6. Daha Küçük Ağlar İçin İdeal

Küçük işletme ağlarında Static Routing genellikle yeterlidir. Öngörülebilir bir yapı sunduğundan dinamik türü bu durumlarda gereksizdir.

Ek olarak, Statik rotalar, trafiği etkili bir şekilde yönetir. Özellikle, birkaç yönlendirici arasında mükemmel çalışır. Ayrıca, ek karmaşıklık oluşturmadığından yeterli performans sağlar.

7. Rota Yedeklemesi İçin Etkili

Ayrıca statik kayıtları yedek olarakta kullanabiliriz. Özellikle, ağımızda dinamik protokoller başarısız olursa direk bağlantı olarak çok faydalıdır.

Artı, önceden tanımladığımız yollarımız için bağlantıyı korur. Böylelikle, ağ çökmesi gibi kritik işlemlerde güvenilirlik sağlar.

Packet Tracer ile İki Cisco Router Arasında Statik Yönlendirme Etkinleştirme

Şimdi, Cisco Packet Tracer ile Router’lara statik rota ekleyelim. Bunun için, aşağıdaki topolojiye bağlı kalarak ilgili adımları sırasıyla takip edin.

1. Cisco Router Arayüzlerini Yapılandırın

Adım 1

Packet Tracer simülatör programını açın ve alttaki görseldeki ağ topolojisini oluşturun. Ardından, bilgisayarların TCP/IP ayarlarını yapılandırın.

İki Router'lı Bir Network Tasarımı

Adım 2

Cisco Router’ın GigabitEthernet & Serial arayüzlerini yapılandırmak için CLI’yi açın. Burada, interface komutuyla port ayarlarını yapmak için şu komutları uygulayın.

Router#conf t
Enter configuration commands, one per line. End with CNTL/Z.
Router(config)#hostname R1
R1(config)#
R1(config)#interface gigabitethernet 0/0
R1(config-if)#ip address 192.168.5.1 255.255.255.0
R1(config-if)#no shutdown
R1(config-if)#
%LINK-5-CHANGED: Interface GigabitEthernet0/0, changed state to up
%LINEPROTO-5-UPDOWN: Line protocol on Interface GigabitEthernet0/0, changed state to up
R1(config-if)#exit
R1(config)#
R1(config)#interface serial0/1/0
R1(config-if)#ip address 10.1.1.1 255.255.255.0
R1(config-if)#no shutdown
%LINK-5-CHANGED: Interface Serial0/1/0, changed state to down
R1(config-if)#end
R1#
%SYS-5-CONFIG_I: Configured from console by console
R1#

R1'in Gig0/0 ve Se0/1/0 Arayüzlerini Yapılandırma

Adım 3

Aynı şekilde, R2 yönlendiricisini de yapılandırın. Öncelikle, GigabitEthernet arayüzünü ayarlayın. Sonra, Serial arayüzü konfigüre etmek için verdiğim komutları kullanın.

Router#conf t
Enter configuration commands, one per line. End with CNTL/Z.
Router(config)#hostname R2
R2(config)#
R2(config)#interface gigabitethernet 0/0
R2(config-if)#ip address 192.168.10.1 255.255.255.0
R2(config-if)#no shutdown
R2(config-if)#
%LINK-5-CHANGED: Interface GigabitEthernet0/0, changed state to up
%LINEPROTO-5-UPDOWN: Line protocol on Interface GigabitEthernet0/0, changed state to up
R2(config-if)#exit
R2(config)#
R2(config)#interface serial 0/1/0
R2(config-if)#ip address 10.1.1.2 255.255.255.0
R2(config-if)#no shutdown
R2(config-if)#
%LINK-5-CHANGED: Interface Serial0/1/0, changed state to up
R2(config-if)#end
R2#

R2'nin Gig0/0 ve Se0/1/1 Arayüzlerini Yapılandırma

2. Static Routing Eklemeden Önce Ağ Testi Yapın

Adım 1

Cisco Router’lara statik rota eklemeden önce ağ bağlantısını test edin. Önce, PC0’dan varsayılan ağ geçidine, ardından R1’in Serial arayüzünü pingleyin.

Ping işlemi sonrası, alttaki görseldeki gibi bağlantınızın başarılı olacağını görebilirsiniz.

PC0'dan R1'e Ping Atma

Adım 2

Aynı şekilde PC1’den varsayılan ağ geçidine ping atın. Artı, R2’nin Serial arayüzüne de ping atarak bağlantıyı test edin.

PC1'den R2'ye Ping Atma

Adım 3

PC0’dan Cisco Router R2’nin Serial arayüzüne & 192.168.5.0/24 ağındaki bilgisayara ping atın. Ancak, bu işlem aşağıdaki görselde gösterildiği gibi başarısız olacaktır.

PC0'dan R2'ye Ping Atma

Adım 4

PC1’den de R1’in arayüzlerine ping atın ve ardından sonucu kontrol edin.

PC1'den R1'e Ping Atma

Adım 5

İki segmentteki istemciler arasında ping başarısız oldu. Çünkü ağ ortamında Statik Routing etkinleştirmedik.

Ancak, bu ağ tasarımına göre Router’dan Router’a ping atabilirsiniz. Denediğinizde, bunun başarılı olduğunu göreceksiniz.

Örneğin, R1’den R2’ye bir ping işlemi gönderirsiniz. Bu işlem sorunsuz bir şekilde başarılı olacaktır, çünkü her iki Router da aynı ağ segmentindedir.

R1'den R2'ye Ping Testi

Adım 6

Örneğin, R2’den R1’e ping atmayı deneyebilirsiniz. Bu işlem de kesinlikle başarılı olacaktır. Çünkü iki Router arasında doğrudan bir bağlantı vardır.

R2'den R1'e Ping Testi

3. Cisco Router’lara Statik Rota Ekleyin

Adım 1

Şimdi, PC0 ile PC1’i haberleştirebilmek için Router’lara statik rota ekleyiniz. R1’e statik rota eklemek için ip route 192.168.10.0 255.255.255.0 10.1.1.2 komutunu uygulayınız.

R1#conf t
Enter configuration commands, one per line. End with CNTL/Z.
R1(config)#ip route 192.168.10.0 255.255.255.0 10.1.1.2
R1(config)#exit
R1#

R1(config)#ip route 192.168.10.0 255.255.255.0 10.1.1.2

R1’de statik yönlendirmeyi etkinleştirdikten sonra “show ip route” komutunu çalıştırın. Daha sonra, çıktıda S 192.168.10.0/24 [1/0] via 10.1.1.2 satırını kontrol edin.

R1#show ip route
Codes: L - local, C - connected, S - static, R - RIP, M - mobile, B - BGP
D - EIGRP, EX - EIGRP external, O - OSPF, IA - OSPF inter area
N1 - OSPF NSSA external type 1, N2 - OSPF NSSA external type 2
E1 - OSPF external type 1, E2 - OSPF external type 2, E - EGP
i - IS-IS, L1 - IS-IS level-1, L2 - IS-IS level-2, ia - IS-IS inter area
* - candidate default, U - per-user static route, o - ODR
P - periodic downloaded static route

Gateway of last resort is not set

10.0.0.0/8 is variably subnetted, 2 subnets, 2 masks
C 10.1.1.0/24 is directly connected, Serial0/1/0
L 10.1.1.1/32 is directly connected, Serial0/1/0
192.168.5.0/24 is variably subnetted, 2 subnets, 2 masks
C 192.168.5.0/24 is directly connected, GigabitEthernet0/0
L 192.168.5.1/32 is directly connected, GigabitEthernet0/0
S 192.168.10.0/24 [1/0] via 10.1.1.2
R1#

S    192.168.10.0/24 [1/0] via 10.1.1.2 ⇒ Bu satır, PC0’ın 192.168.10.0/24 ağına 10.1.1.2 IP adresi üzerinden ulaşacağını gösterir.

Adım 2

R2’ye de statik rota eklemek için şu komutu uygulayınız:

R2#conf t
Enter configuration commands, one per line. End with CNTL/Z.
R2(config)#
R2(config)#ip route 192.168.5.0 255.255.255.0 10.1.1.1
R2(config)#
R2(config)#exit
R2#

R2(config)#ip route 192.168.5.0 255.255.255.0 10.1.1.1

R2’de show ip route komut çıktısı;

R2#show ip route
Codes: L - local, C - connected, S - static, R - RIP, M - mobile, B - BGP
D - EIGRP, EX - EIGRP external, O - OSPF, IA - OSPF inter area
N1 - OSPF NSSA external type 1, N2 - OSPF NSSA external type 2
E1 - OSPF external type 1, E2 - OSPF external type 2, E - EGP
i - IS-IS, L1 - IS-IS level-1, L2 - IS-IS level-2, ia - IS-IS inter area
* - candidate default, U - per-user static route, o - ODR
P - periodic downloaded static route

Gateway of last resort is not set

10.0.0.0/8 is variably subnetted, 2 subnets, 2 masks
C 10.1.1.0/24 is directly connected, Serial0/1/0
L 10.1.1.2/32 is directly connected, Serial0/1/0
S 192.168.5.0/24 [1/0] via 10.1.1.1
192.168.10.0/24 is variably subnetted, 2 subnets, 2 masks
C 192.168.10.0/24 is directly connected, GigabitEthernet0/0
L 192.168.10.1/32 is directly connected, GigabitEthernet0/0
R2#

S    192.168.5.0/24 [1/0] via 10.1.1.1 ⇒ Bu satır PC1 için bir rehber görevi görür. Özellikle, 192.168.5.0/24 ağına erişim sağlar. Bunun için 10.1.1.1 IP adresini kullanacaktır. Yani, tüm iletişim bu yol üzerinden gerçekleşir.

Adım 3

Buraya kadar, Packet Tracer üzerinde Router’larda Static Routing yapılandırdınız. Şimdi, PC0’dan PC1’e ping gönderin.

Böylece, iki ağ arasındaki bağlantıyı test edebilirsiniz. İki farklı lokasyondaki istemcileriniz iletişim kuracaktır. Yani, artık iletişimleri sorunsuz ve başarılı olacaktır.

PC0'dan PC1'e Ping Testi

Adım 4

Benzer şekilde, PC1’den PC0’a ping atmayı denediğinizde işlem başarılı olacaktır. Çünkü artık yönlendirme kuralları tanımladığımızdan iki yönlü iletişim sorunsuz çalışır.

PC1'den PC0'a Ping Testi

Statik Routing İçin Show Komutları

  • R1# show running-config

Router R1'de show running-config komutunu çalıştırma

  • R2# show running-config

R2'de show running-config yürütme

Statik Rota YouTube Eğitim Video’su

Cisco Packet Tracer’da statik yönlendirmeyi etkinleştirmek için aşağıdaki videomuzu izleyin. Bu görev için net adımlar sunuyor. Videoda gerçek örnekler göreceksiniz. Bu örnekler, ağınızda statik yolların nasıl ayarlanacağını gösteriyor.

Ayrıca, içeriklerimizi beğendiyseniz, lütfen bize yardımcı olun. Haberler için YouTube kanalımıza katılın. Daha fazla kılavuz ve ağ tavsiyesi için bizi takip etmeye devam edin!

Video Önizleme Görseli
YouTube'da İzle

Cisco Router’larda Statik Rota Mühendisliği: SSS

Show ip route çıktısında gördüğüm ‘S’ kodu dışında parantez içindeki [1/0] tam olarak neyi ifade ediyor?

Köşeli parantez içindeki bu ikili, Cisco Router üzerinde yönlendirme kararlarının anayasasıdır. İlk değer olan 1, Administrative Distance (AD) yani yönetsel mesafedir. Cihaz için bu sayı bir güven endeksidir. Değer ne kadar düşükse rota kaynağına duyulan itimat o kadar yüksektir. Manuel tanımlamalarda bu değer varsayılan olarak 1’dir. Doğrudan bağlı arayüzler ise 0’dır.
İkinci değer olan 0 ise metrik değeridir. Dinamik protokoller bant genişliği veya gecikme süresine göre bunu hesaplar. Fakat statik rotalarda genelde sabit ve 0’dır. Yani router şöyle düşünür: ‘Bu bilgi yöneticiden geldi, en güvenilir kaynak bu ve maliyet hesabı yapmama gerek yok.’
Peki ya aynı ağa hem statik hem de OSPF ile yol gelirse ne olur? Cisco cihazı daima AD değeri düşük olana yani statik olana yönelir. Açıkçası bu mekanizma sayesinde ağda kararlılığı ve öngörülebilirliği biz belirleriz. Floating static route tekniğinde ise AD değerini kasıtlı olarak yükselterek yedek yol oluştururuz.

ip route komutunda next-hop IP adresi vermekle çıkış arayüzünü (exit interface) yazmak arasında bir fark var mı?

Bu soru ağ sınavlarının klasik tuzak sorusudur ve kesinlikle devasa bir fark vardır. Komut sözdiziminde ‘ip route 192.168.10.0 255.255.255.0 serial 0/1/0’ yazarsanız router bunu ‘directly connected’ yani doğrudan bağlı statik rota olarak işler. ARP talepleri göndermeye gerek duymaz. Bu durumda rota her zaman yukarıda (up) görünür.
Ancak ‘ip route 192.168.10.0 255.255.255.0 10.1.1.2’ yazarsanız iş tamamen değişir. Router önce recursive lookup yapar. Hedef IP olan 10.1.1.2’ye nasıl ulaşacağını routing tablosunda arar. Bu da ekstra bir CPU işlemi demektir. Bununla birlikte eğer 10.1.1.0 ağına giden bir yol yoksa rota kurulamaz.
Öte yandan ethernet tabanlı çoklu erişim (broadcast) ağlarında çıkış arayüzü kullanmak tehlikelidir. Router her hedef için ayrı ARP isteği oluşturur ve bu da ARP tablosunun şişmesine yol açar. Bu nedenle noktadan noktaya (serial) bağlantılarda arayüz kullanabilirsin. Fakat Ethernet segmentlerinde mutlaka next-hop IP adresini tercih etmelisin.

Default route (0.0.0.0/0) ile standart statik rota arasındaki mantıksal işleyiş farkı nedir?

Default route, internet bağlantısı olan her ağın kurtarıcı meleğidir. Mantıksal olarak ‘Bilmediğin hiçbir şey varsa hepsini şu kapıya yönlendir’ talimatıdır. Teknik tabirle bu bir ‘last resort gateway’ yani son çare geçididir. Normal bir sabit rota belirli bir alt ağı hedeflerken varsayılan rota dört sıfır maskesiyle tüm IPv4 evrenini kapsar.
Cisco Router paketi alır ve routing tablosunda en uzun eşleşmeyi (longest match) arar. /24’lük bir yol varsa paket oraya gider. Hiçbir şey bulamazsa işte o zaman dönüp 0.0.0.0/0 kuralına bakar. Bu hiyerarşi sayesinde yönlendirme döngülerinin önüne geçilir.
Üstelik stub ağ tasarımlarında bu yapılandırma hayatidir. Bir şube ofis router’ında sadece yerel ağların yolları ve bir tane varsayılan rota bulunur. Bu rota tüm bilinmeyen trafiği genel merkeze veya güvenlik duvarına aktarır.
Sonuçta routing tablosunun boyutu küçülür ve bellek kullanımı azalır. Dahası yönetici olarak her yeni hedef için rota ekleme zahmetinden kurtulursun.

Packet Tracer’da seri bağlantı yapılandırırken DCE/DTE clock rate ayarını neden sadece bir tarafta yapıyoruz?

Seri bağlantılar asenkron bir dans gibidir ve bir tarafın ritim tutması şarttır. DCE (Data Circuit-terminating Equipment) ucu saat sinyalini (clocking) üreten taraftır. Eğer iki tarafa da clock rate verirseniz saat çakışması olur. Eğer hiçbir tarafa vermezseniz hat protokolü asla ‘up’ durumuna geçmez ve sürekli ‘down’ kalır.
Gerçek dünyada DCE kablosu genelde servis sağlayıcı tarafındaki CSU/DSU cihazıdır. Ancak Packet Tracer simülasyonunda hangi ucun DCE olduğunu ‘show controllers serial’ komutuyla teyit etmelisin. Üzerinde saat simgesi olan taraf DCE’dir. Clock rate değeri saniyedeki bit hızını belirler. Laboratuvar ortamında genelde 64000 veya 56000 kullanılır.
Bu ayarı atlamak en sık karşılaşılan bağlantı sorunudur. Arayüzler ‘up’ görünür ama ‘line protocol down’ hatası alırsın. Neticede paketler bir türlü karşıya geçemez.
Bu nedenle ilk iş olarak ‘clock rate 64000’ komutunu doğru arayüze girmek olmazsa olmazdır. Aksi halde Cisco Router üzerinde tanımladığın statik rotaların da bir anlamı kalmaz çünkü fiziksel katmanda senkronizasyon yoktur.

Aynı hedef ağ için iki farklı statik rota tanımlayıp yük dengeleme (load balancing) yapabilir miyim?

Kesinlikle evet ve bu, en sevdiğim tasarım hilelerinden biridir. Cisco Router varsayılan olarak aynı hedefe ve aynı AD değerine sahip dört adede kadar eşit maliyetli yolu destekler. Bunu ‘maximum-paths’ komutu ile 16’ya kadar çıkarabilirsin. Aynı ağ için iki farklı next-hop adresi tanımlarsan cihaz trafiği otomatik olarak bu iki hat arasında dağıtır.
Dağıtım mekanizması CEF (Cisco Express Forwarding) tarafından yönetilir. Per-packet veya per-destination load balancing yapılabilir. Varsayılan olarak per-destination çalışır. Bu da demektir ki belirli bir kaynak-hedef çifti her zaman aynı yolu kullanır. Bu sayede paketlerin sırası bozulmaz ve TCP oturumları stabil kalır.
Buna karşın dikkatli olman gereken kritik bir nokta var. Eğer hatlardan biri fiziksel olarak koparsa ilgili statik rota routing tablosundan düşer. Trafik anında diğer hatta kayar.
Ancak bu işlem saniyeler sürebilir. Dolayısıyla milisaniye hassasiyeti gereken uygulamalar için dinamik protokollerin fast reroute mekanizmaları daha uygundur. Fakat yedeklilik adına bu yöntem hem basit hem de son derece etkilidir.

Null0 arayüzüne yönlendirilen statik rota nedir ve neden güvenlik duvarlarında sıkça kullanılır?

Null0 sanal bir kara deliktir. Bu arayüze gelen paketler bir daha asla gün yüzü görmez. ‘ip route 192.168.99.0 255.255.255.0 null0’ komutu router’a şu emri verir: ‘Bu ağa ulaşmaya çalışan her paketi al ve imha et.’ Peki bu ne işe yarar? Cevap: Routing loop’larını engellemek ve saldırı trafiğini bertaraf etmek.
Örneğin daha büyük bir süper ağ tanımladın (summary route) ama içindeki bazı alt ağlar gerçekte yok. Birisi olmayan bir IP’ye istek gönderdiğinde paket default route’a gider. Sonra geri döner ve bir döngü oluşur. İşte null0 rotası bu döngüyü kırar. Paket hedefine ulaşamayacağını anlar ve ICMP unreachable mesajıyla oturumu sonlandırır.
Zira ağ güvenliğinde buna ‘Remotely Triggered Black Hole’ (RTBH) filtering denir. BGP ile birlikte kullanıldığında DDoS saldırılarını saniyeler içinde etkisiz hale getirebilirsin.
Ayrıca EIGRP gibi protokollerde otomatik özetleme yaparken null0 rotaları otomatik oluşur. Böylece Cisco Router özetlediği ağın içindeki belirsiz trafik için ne yapacağını bilir. Dolayısıyla routing tablosunda bir ‘S*’ olarak gördüğün null0 girişi asla korkutmasın, bilakis ağın sessiz koruyucusudur.

Sonuç

Sonuç olarak, Cisco simülatör yazılımını kullanarak iki yönlendiricide statik rotaları başarıyla yapılandırdım. Sonrasında ise iki ayrı segmentteki PC’ler arasındaki iletişimi sağladım.

Kısacası, sağladığım tüm adımlar ile bir ağ ortamında verimli ve güvenli bir bağlantı oluşturabilirsiniz. Bu yöntemi özellikle daha küçük ortama sahip yapılarda tercih ediyorlar. Dolayısıyla uygun olmayan ortamlarda statik yönlendirme yerine dinamik olanları seçmenizi öneriyorum.

Ağ uzmanlığınızı geliştirmek ister misiniz? Öncelikle, Packet Tracer’da RIPv1 yapılandırmasını öğrenin. RIPv1, temel bir dinamik yönlendirme protokolüdür. Router’ların ağ yollarını paylaşmasını sağlar. Ayrıca, dinamik yönlendirmenin temellerini anlamanıza yardım eder. Daha sonra, gelişmiş protokollere geçiş yapabilirsiniz.

Dahası, dinamik yöntemler üzerine bilginizi genişletmek ister misiniz? Öyleyse, Packet Tracer’da RIPv2 konfigürasyonunu inceleyin. RIPv2, RIPv1’in gelişmiş bir versiyonudur. Özellikle, alt ağ desteği ve daha iyi rota güncellemeleri sunar. Bu sayede, daha karmaşık ağları verimli şekilde yönetebilirsiniz.

Bu Rehberi Keşfettikleri İçin Sana Teşekkür Edecekler!

Sadece bir tıkla sevdiklerine dev bir iyilik yapmaya hazır mısın? Bilgi paylaştıkça devleşir.

İlk yorumu sen paylaş